1. بالاخره صندلی داغ برای کاربران ، این ماه برگذار شد!
    صندلی داغ آبان ماه ۹۵ رو هلیا با نام کاربری ( haleya ) مهمان این برنامس!
    برای اطلاعات بیشتر حتما به صندلی داغ در موضوعات آزاد سر بزنید.
    رد اعلامیه

جملاتی درمورد عشق

شروع موضوع توسط zedehal در ‏3 مارس 2013 در انجمن گفتگو با کاربران

  1. zedehal

    zedehal کاربر پر تلاش ( طلایی)

    تاریخ عضویت:
    ‏19 سپتامبر 2012
    ارسال ها:
    1,358
    تشکر شده:
    950
    جنسیت:
    زن
    خدا مشتی خاك را بر گرفت. می خواست لیلی را بسازد، از خود در آن دمید و لیلی پیش از آن كه با خبر شود عاشق شد. سالیانی است كه لیلی عشق می ورزد، لیلی باید عاشق باشد. زیرا خداوند در آن دمیده است و هركه خدا در آن بدمد، عاشق می شود.
    لیلی نام تمام دختران ایران زمین است، نام دیگر انسان.
    لیلی زیر درخت انار نشست، درخت انار عاشق شد، گل داد، سرخ سرخ.
    گلها انار شدند، داغ داغ، هر اناری هزار دانه داشت. دانه ها عاشق بودند، بی تاب بودند، توی انار جا نمی شدند. انار كوچك بود، دانه ها بی تابی كردند، انار ترك برداشت. خون انار روی دست لیلی چكید. لیلی انار ترك خورده را خورد. مجنون به لیلی اش رسید.
    خدا گفت: راز رسیدن فقط همین است، فقط كافیست انار دلت ترك بخورد.
    خدا ادامه داد: لیلی یك ماجراست، ماجرایی آكنده از من، ماجرایی كه باید بسازیش.
    شیطان گفت: تنها یك اتفاق است، بنشین تا اتفاق بیفتد.
    آنان كه سخن شیطان را باور كردند، نشستند و لیلی هیچ گاه اتفاق نیفتاد.
    اما مجنون بلند شد، رفت تا لیلی اش را بسازد ...
    خدا گفت: لیلی درد است، درد زادنی نو، تولدی به دست خویش.
    شیطان گفت: آسودگی ست، خیالی ست خوش.
    خدا گفت: لیلی، رفتن است. عبور است و رد شدن.
    شیطان گفت: ماندن است و فرو در خویشتن رفتن.
    خدا گفت: لیلی جستجوست. لیلی نرسیدن است و بخشیدن.
    شیطان گفت: لیلی خواستن است، گرفتن و تملك
    خدا گفت: لیلی سخت است، دیر است و دور از دسترس
    شیطان گفت: ساده است و همین جا دم دست است ...
    و این چنین دنیا پر شد از لیلی هایی زود، لیلی های ساده ی اینجایی، لیلی هایی نزدیك لحظه ای.
    خدا گفت: لیلی زندگی است، زیستنی از نوعی دیگر.
    لیلی جاودانی شد و شیطان دیگر نبود.
    مجنون، زیستنی از نوعی دیگر را برگزید و می دانست كه لیلی تا ابد طول می كشد. لیلی می دانست كه مجنون نیامدنی است، اما ماند، چشم به راه و منتظر، هزار سال.
    لیلی راه ها را آذین بست و دلش را چراغانی كرد، مجنون نیامد، مجنون نیامدنی است.
    خدا پس از هزار سال لیلی را می نگریست، چراغانی دلش را، چشم به راهی اش را.
    خدا به مجنون می گفت نرود، مجنون به حرف خدا گوش می داد.
    خدا ثانیه ها را می شمرد، صبوری لیلی را.
    عشق درخت بود، ریشه می خواست، صبوری لیلی ریشه اش شد. خدا درخت ریشه دار را آب داد، درخت بزرگ شد، صدها شاخه، هزاران برگ، ستبر و تنومند.
    سایه اش خنكی زمین شد، مردم خنكی اش را فهمیدند، مردم زیر سایه ی درخت لیلی بالیدند.
    لیلی هنوز هم چشم به راه است چراكه درخت لیلی ریشه می كند.
    خدا درخت ریشه دار را آب می دهد.
    مجنون نمی آید، مجنون هرگز نمی آید. مجنون نیامدنی است، زیرا كه درخت ریشه می خواهد.
    لیلی قصه اش را دوباره خواند، برای هزارمین بار و مثل هربار لیلی قصه باز هم مرد. لیلی گریست و
    گفت: كاش این گونه نبود.
    خدا گفت : هیچ كس جز تو قصه ات را تغییر نخواهد داد.
    لیلی! قصه ات را عوض كن.
    لیلی اما می ترسید، لیلی به مردن عادت داشت، تاریخ به مردن لیلی خو گرفته بود.
    خدا گفت: لیلی عشق می ورزد تا نمیرد، دنیا لیلی زنده می خواهد.
    لیلی آه نیست، لیلی اشك نیست، لیلی معشوقی مرده در تاریخ نیست، لیلی زندگی است.
    لیلی! زندگی كن.
    اگر لیلی بمیرد، دیگر چه كسی لیلی به دنیا بیاورد؟ چه كسی گیسوان دختران عاشق را ببافد؟
    چه كسی طعام نور را در سفره های خوشبختی بچیند؟ چه كسی غبار اندوه را از طاقچه های زندگی بروبد؟ چه كسی پیراهن عشق را بدوزد؟
    لیلی! قصه ات را دوباره بنویس.
    لیلی به قصه اش برگشت.
    این بار نه به قصد مردن، بلكه به قصد زندگی.
    و آن وقت به یاد آورد كه تاریخ پر بود از لیلی های ساده ی گمنام ...
     

    موضوعات مشابه

XenForo Add-ons by Brivium ™ © 2012-2013 Brivium LLC.