1. بالاخره صندلی داغ برای کاربران ، این ماه برگذار شد!
    صندلی داغ آبان ماه ۹۵ رو هلیا با نام کاربری ( haleya ) مهمان این برنامس!
    برای اطلاعات بیشتر حتما به صندلی داغ در موضوعات آزاد سر بزنید.
    رد اعلامیه

هواپیمای جنگنده سوخو 34

شروع موضوع توسط behnamSafir26 در ‏26 ژوئیه 2012 در انجمن هوا و فضا

  1. behnamSafir26

    behnamSafir26 BehNam کاربر تایید شده

    تاریخ عضویت:
    ‏22 ژوئیه 2012
    ارسال ها:
    1,016
    تشکر شده:
    245
    جنسیت:
    مرد
    هواپیمای جنگنده سوخو 34 - Su-34 Fullback

    جانشینی شایسته برای Su-24
    awww.taknaz.ir_upload_59_0.039423001319015312_taknaz_ir.jpg


    در خلال آخرین سالهای جنگ سرد، نیروی هوائی شوروی تركیبی از جنگنده های بازدارنده و ضربتی را به خدمت گرفت كه میتوان به Sukhoi Su-24 Fencer نمونه ساخت شوروی و كوچكترF-111 و تكمیل شده Su-17 Fitter كه خود برگرفته از Su-7بود،‌ MiG-23BM و MiG-27 كه هردو نمونه برگرفته از MiG-23 بودند اشاره كرد. دكترین شوروی در خلال این سالها به شدت توسط جنگنده های پرشمار جدید و نوپای آمریكا و ناتو خصوصا توسط اسكادرانهای F-15 و F-16 به چالش كشیده شده بود . فقط در صورتیكه جنگنده های خط مقدم شوروی از قبیل MiG-29 و Su-27 پیروز نبردهای هوائی میشدند این امكان به جنگنده های ضربتی با مانور كمتر مانند Su-24, Su-17, MiG-23BM و MiG-27 داده میشد تا سالم از مهلكه عبور كرده و به اهداف خود حمله كنند. این خود دلیل آشكاری بود برای طراحان شوروی تا به فكر جایگزینی جنگنده های ضربتی خود با نسل جدیدی كه قابلیت بقاء و توان عبور در هنگام رویاروئی نزدیك با F-16 و به ویژه با F-15 را داشته باشند بیفتند. طراحان شوروی از ایده به كارگرفته شده در طراحی كاكپیت Su-24 به صورت صندلیهای Side by Side بسیار راضی بودند. آنها معتقد بودند كه اینگونه طراحی، فشار كاری زیادی را كه در ماموریتهای طولانی مدت ضربتی به خلبانان وارد میشود را كاهش داده و باعث افزایش پایداری و كارائی در نقشهای ضربتی میگردد.
    ایده طراحی Su-27IB به عنوان جایگزینی برای Su-24 در سال 1983 پدیدار گشت و تغییرات در نظرگرفته شده شامل: كاكپیت side-by-side با محیط (به طور محسوس) بزرگتر و بیشتر شبیه به یك بمب افكن بزرگتر، تغییر شكل و طراحی مجدد در قسمت جلوئی بدنه هواپیما و بزرگ تر شدن این قسمت بود. هدف اساسی از طراحی جدید، فراهم آوردن ارگونومیك بهتر برای پروازهای طولانی، پایداری و دوام بالا، فراهم آوری امكانات رفاهی بیشتر برای خدمه پرواز ازقبیل: دستشوئی / آشپزخانه كوچك جهت فراهم ساختن غذای گرم/ مكانی جهت استراحت خلبانان و صرفه جوئی در به كارگیری از سیستمهای نمایشگر پروازی در دو كابین مجزا (به صورت پشت سر هم) و در نتیجه پائین آوردن هزینه تولید. خدمه پرواز به راحتی میتوانند برای رفع خستگی در كاكپیت بایستند، خستگی عضلات خود را رفع كنند، در فضای وسیع كاكپیت دراز كشیده و استراحت كنند و در صورت نیاز از آشپزخانه جهت گرم كردن غذا استفاده كنند. همچنین برای رفاه بیشتر خلبانان در پروازهای طولانی دستشوئی در كاكپیت نصب گردیده است. از نكات جالب توجه در طراحی جدید، به كارگیری كابین (به طور كامل) تحت فشار بود كه این امر باعث عدم به كارگیری ماسك در حین پرواز توسط خدمه میشد ( مگر در شرایط اضطراری و مانورها). درست مشابه با Su-25 Frogfoot ، كاكپیت Su-34 مجهز به پوشش حفاظتی با ضخامت 17 میلیمتر است تا خدمه پروازی و سیستمهای آویونیك را در برابر تركش موشكها و گلوله ها محافظت نماید.

    دسترسی خدمه به كابین به راحتی از طریق یك نبردبان مستقر در چرخ جلوئی امكان پذیر و صندلی خدمه از نوع K-36DM با امكان عمل در شرایط صفر-صفر بود. همچنین سطوح آئرودینامیكی تثبیت كننده پرواز نیز از زیر بدنه حذف گردیدند. اولین پیش نمونه آزمایشی با نام T-10V-1 و با ماموریت ضربه زدن به عمق اهداف دشمن اولین پرواز خود را در 13 April 1990 به انجام رساند. در این پرواز خلبانان آزمایشگر عبارت بودند از: ایگور وتینتسیف و یوگنی رونوف. T-10V-1 از كاناردهای Su-30/Su-33 'Flanker-D'/Su-35 'Flanker-F' به جهت افزایش مانور، كاهش نیروی پسا و بهبود شرایط پرواز در ارتفاع پائین بهره میبرد. جنگنده جدید بسیاری از دیگر قسمتهای بدنه اش با خانواده بزرگ زیر مجموعه Su-27 یكسان بود. از جمله بال،‌ دم و موتورها. حجم داخلی 30 درصد نسبت به Su-27 افزایش پیدا كرده بود. آیا این همه نوآوری لازم بود؟ سیمونوف پاسخ میدهد كه بلی. پیش نمونه آزمایشی Su-27UB به فرماندهی نیكولای سادونیكوف پرواز آزمایشی را از مسكو تا اخوتسك به صورت رفت و برگشت انجام داد. هواپیمای او 16 ساعت در پرواز بود و در این مدت 4 بار سوخگیری هوائی با تانكرهای نیروی هوائی داشت، تمام سیستمها بدون كوچكترین مشكلی كار میكردند اما چهره به رنگ خاكستری درآمده خلبان آن هنگام پائین آمدن از كاكپیت تنگ مركب خود گواه این بود كه او بسیار خسته است. آنها به نظر نمیرسیدند كه توانائی درگیری با دشمن را بعد از این پرواز طولانی داشته باشند.


    مقایسه ابعاد Su-32/34 +Su-30MK-1
    awww.taknaz.ir_upload_59_0.448979001319015312_taknaz_ir.jpg


    بخش مركزی داخلی جهت همسازی با حداكثر وزن 45 تن تقویت گردید. چیزی در حدود 28 تن بیشتر نسبت به Su-27. میخائیل سیمونف سرپرست پروژه Su-34: حداكثر وزن بارگیری شده Su-34 به رقم قابل توجه 45.1 تن بالغ میشود كه قابل مقایسه با تانكهای T-90S و T-80U است! قابلت مانور و قدرت خوفناك Su-34 نام دیگری به غیر از تانك پرنده را به ذهن خطور نمیدهد. Su-34 دارای حداكثر سرعت 1.8 ماخ میباشد كه در حقیقت از Su-30 كمتر است. این موضوع (شاید) حیرت انگیزی نیست زیرا Su-34 برای حمله به جنگنده های دشمن و ماموریتهای بازدارندگی هوائی طراحی نشده است. در صنایع هوائی سرعت زیاد و قیمت زیاد همواره دست به دست میشود. یك جنگنده با امكان سرعت زیاد نیاز به سوخت و تجهیزات اضافه دارد، از جمله تجهیزات سوختگیری هوائی. در نتیجه قیمت بیشتری را كارخانه سازنده و مشتری متحمل خواهند شد. Su-34 برای حمل مهمات زیاد برای اهداف از قبل تعیین شده، نابودی دقیق اهداف و عملیات گریز موفقیت آمیز و درامان ماندن از شكاریهای رهگیر دشمن طراحی گردیده. 2 دستگاه موتور پرتوان AL-31FM1 ساخته شده توسط شركت معروف سالیوت با توان تولید كششی بالغ بر 13.5 تن قدرت بسیار مناسبی را به این جنگنده نوظهور میبخشند.همچنین از بنا به گفته یوری یلیسیف، CEO شركت سالیوت، طول عمر و زمان سرویس دوره ای موتورها به میزان قابل توجهی افزایش پیدا كرده است. در نتیجه Su-34 به اندازه كافی سریع است كه ماموریت خود را به انجام برساند. این یك موفقیت قابل توجه برای هواپیماهائی در این كلاس به حساب میاید.

    Su-34 مجهز به سیستم سوختگیری هوائی و سیستم كارامد و به كارگرفته شده در Su-24 به نام Sakhalin UPAZ-1A است كه امكان ایفای نقش تانكر سوخت رسان را به جنگنده های دیگر فراهم میسازد. بنا به اظهارات سیمونوف، یك هواپیمای جنگی در شرق دور روسیه گاها 7 روز طول میكشد تا به تاجیكستان برسد! به خاطر اینكه فرودگاههای بین راه بیشتر اوقات به خاطر شرایط بد جوی تعطیل میشوند، سوخت به موقع تحویل نمیشود و خلبانان زمان كافی برای استراحت ندارند، اما خدمه Su-34 هیچكدام از مشكلات نامبرده شده را ندارند.

    دیگر امكانات Su-34 شامل رادار آفندی آرایه فازی multimode ، سیستم هدفیابی داخلی IRST/TV/laser نگاه به جلو، سیستم كنترل آتش و رادار هشدار دهنده انتهای هواپیما و سیستم دفاعی داخلی jammer. طراحی رادار به عهده Leninetz و توسعه سیستمهای الكترواپتیكی به عهده Ural و Geofyzika گذاشته شد. Su-27IB مجهز به سیستمهای تسلیحاتی دیجیتالی بسیار پیشرفته بود از جمله بكارگیری نمایشگرهای شیشه ای در سطحی وسیع. این گونه تقلید ، دو دهه قبل در F-111D های آمریكائی مشاهده شده بود. گستره وسیعی ازتسلیحات شمال بمبهای هدایت شونده و سقوط آزاد، راكتها و موشكهای هوا به زمین و موشكهای هدایت شونده هوا به هوا برای Su-34 پیش بینی شده از جمله: Kh-29 و S-25LD مشابه ماوریك، بمب هوشمند الكترواپتیكال KAB-500Kr ،‌ بمب هدایت لیزری KAB-500L ، بمب الكترواپتیكال/ دیتالینك KAB-1500TK مشابه GBU-15 ، موشكهای دورایستای Kh-59 مشابه AGM-142، موشكهای ضد كشتی Kh-31 و Kh-35 و همچنین موشكهای ضد رادار Kh-31R . غلافهای راكت B-8M1 برای راكتهای S-8 و غلافهای راكت B-13L برای راكتهای S-13 جهت ماموریتهای پشتیبانی نزدیك استفاده میشود. تسلیحات دفاعی شامل توپ 30 میلیمتری GSh-301 ، موشكهای هوا به هوای R-73 Archer WVR و موشكهای هوا به هوای R-27 BVR میباشد. Su-34 حداكثر توان حمل 8 تن مهمات را داراست و دارای 12 مقر حمل سلاح و تجهیزات میباشد.
    چرا تانك پرنده؟

    awww.taknaz.ir_upload_59_0.657742001319015315_taknaz_ir.jpg
    كاكپیت مجهز به نمایشگرهای رنگی،‌خلبان فقط در مواقع اضطراری و
    درگیری هوائی میتواند از ماسك استفاده كند و نه در طول پرواز



    همانگونه كه ذكر گردید اولین پیش نمونه آزمایش با نام T-10V-1 در آوریل 1990 به پرواز درآمد و در طی ماههای بعد به انجام تمرین سوختگیری هوائی دست زد . این نمونه در سال 1992 برای اولین بار به معرض نمایش عمومی درآمد. دومین پیش نمونه آزمایشی با نام T-10V-2 در سال 1993 با به كارگیری بالهای Su-35 همراه مقرهای اضافه، مخازن سوخت داخلی وسیعتر و برامدگی انتهای بدنه طویلتر و ارابه های دوگانه پشت سرهم ساخته شد. نمونه T-10V5 در اوایل سال 1994 پرواز كرد و به Su-34 تغییر نام داده شد. بازی با كلمات در جهت نشان دادن جانشینی برای Su-24. این پیش نمونه آزمایش با رنگ استتار غیر معمول سبز/ آبی و با نام 'Su-32FN' در نمایشگاه هوائی 1995 پاریس با ماموریت جنگنده ضربتی و گشت دریائی به نمایش درآمد (F= Fighter , N= Navy). دو فروند Su-34 دیگر در سالهای 1996 و 97 تولید شدند و در نمایشگاه هوائی 1997 پاریس با مجددا نام 'Su-32FN' به نمایش درآمدند. در نمایشگاه هوائی ماكس 1999 نام این جنگنده ها به Su-34MF تغییر پیدا كرد (MF for MnogoFunksionalniy, multi-function).
    به دلیل شباهت زیاد قسمت دماغه Su-34 با پلاتی پوس، كه به نوعی یادآور SR-71 میباشد نام Platypus بر روی آن گذاشته شد در حالیكه ناتو نام Fullback را برگزیده بود. درحالیكه Su-32FN و Su-32MF/34 اساسا از لحاظ بدنه برگرفته از T-10V-5 میباشند اما بنا به گزارش برخی منابع تفاوتهای زیادی در نوع ماموریتها و آوینیك دارند و باید به طور جداگانه مورد بررسی قرار گیرند.

    در یك مقایسه بین بدنه Su-32/34 با رقبای غربی،‌ Su-32/34 با 12 تن سوخت داخلی بین Boeing F-15E و F-111 از لحاظ شعاع رزمی و میزان مهمات بارگیری شده قرار میگیرد، همچنین میزان چالاكی آن از F-15E كمتر اما از F-111 بیشتر و حداكثر سرعت آن از هر دو نمونه آمریكائی كمتر است اما مشابه هر دو نمونه آمریكائی دارای قابلیتهای فراوان جهت نفوذ در ارتفاع پست به مناطق حساس دشمن ( توسط رادار تعقیب عوارض زمینی TFR) میباشد. بر خلاف F-15E با غلاف LANTIRN TFR و F-111 با سیستم APQ-171 TFR، جنگنده Su-32/34 از یك رادار آرایه فازی با قابلیت TFR استفاده میبرد كه این ایده اولین بار فقط در رادار فازی APQ-164 در B-1B بكار گرفته شده بود. ماموریتهای اصلی جنگنده چند منظوره Su-32MF/Su-34 نفوذ به عمق مراكز حساس دشمن (در فواصل دور) و بمباران دقیق اهداف ، ایفای نقش بازدارندگی در میدان نبرد، پشتیبانی نزدیك هوائی است كه در حال حاضر این ماموریتها را برای روسیه Su-24 و F-15E برای آمریكا و F-111برای استرالیا انجام میدهند. سیمونف در این باره میگوید: Su-34 قادر است با موشكهای هدف یاب زیر صوت و مافوق صوت و بمبهای هدایت شونده، اهداف مستحكم و به خوبی استتار شده را تا فواصل 250 كیلومتر نابود سازد. كارخانه سازنده Su-34 مدعی شده است كه Su-34 برای پیروزی در درگیریهای هوائی با F-15, F/A-18 ، Eurofighter Typhoon طراحی شده است، به نظر میرسد روسها در حال برطرف كردن ضعف بزرگ جنگنده های ضربتی خود كه همانا نداشتن توان كافی و درماندن در نبردهای هوائی است میباشند ( Su-7/17/24، Mig-27). روسها ادعا میكنند كه رادار آرایه فازی Leninets V-004 آنها بسیار مشابه با رادار APQ-164 است و توان تولید 15 را داراست. همچنین Su-34 در برامدگی طویل انتهائی بدنه خود مجهز به رادار دید- عقب V005 میباشد كه فضای پشت سر هواپیما را بو خوبی پوشش میدهد.


    مقایسه ظرفیت سوخت داخلی Su-32/34 با دیگر جنگنده بمب افكنها


    بنا به گفته روسها. برد رادار Su-34 برای اهداف بزرگ سطحی بین 200 تا 250 كیلومتر، امكانات نقشه برداری زمینی 150 كیلومتر،‌برای اهداف هوائی 90 كیلومتر است. سیستم ناوبری داخلی بوسیله یك دریافت كننده GNSS (گلوناس) همراهی میشود. Su-32/34 مجهز به یك پنل عایق بزرگ مدور در بالای بدنه خود میباشد كه فقط از نظر مكان و ابعاد میتواند یك آنتن ارتباطات ماهواره ای باشد است. Su-34 مجهز به سیستم ایمنی فعال با عناصر هوشمند مصنوعی است. این سیستم هواپیما را قادر میسازد تا هر مانوری را در نبردهای هوائی مدیریت كند و بر بالای 'نوك درختان' و یا در ارتفاع پست با حداكثر سرعت 1400 كیلومتر بر ساعت پرواز نماید. Su-34 همچنین قادر به پرواز در حالت TERCOM ( عبور از موانع غیر مترقبه و از میان مناطق پدافند ضدهوائی دشمن میباشد). واحد آویونیك مشتمل بر كامپیوترهای پیشرفته، بردهای حافظه، نمایش دهنده های چند منظوره رنگیاست. datalink دیجیتالی به كار گرفته شده قادر به به هنگام سازی مختصات اهداف در هنگام پرواز و یا توسط هواپیما- به هواپیما میباشد. میتوان مختصات و كلیه برنامه های لازم برای یك عملیات را از لحظه پرواز تا فرود به 2 دستگاه كامپیوتر مركزی بارگیری نمود. هواپیما به طور اتوماتیك در هر مختصات بارگیری شده یا زمان وارد اوردن ضربه به طور اتوماتیك سوئیچ میشودو عمل مینماید در نتیجه خلبان نیتواند دستانش آزاد باشد و یا خود را درگیر دیگر مراحل عملیات نماید. خلبان در سمت چپ و ناوبر/ اپراتور تسلیحات در سمت راست مینشینند.
    Datalink توسط فرمان هواپیما، ایستگاه زمینی، كشتی هدایت میشود و در صورتیكه دید كم باشد با ارتباط ماهواره ای منطقه پوشش افزایش پیدا میكند.


    سیستم های محافظتی شامل یك دریافت كننده هشدار راداری، بسیار شبیه به دریافت كننده دیجیتال SPO-32 / L150 Pastel كه در Su-27/30 بكار رفته،‌ سیستم هدشدار دهنده نزدیك شدن موشك، غلاف KNIRTI SPS-171 / L005S Sorbtsiya-S جمر دفاعی باند H/I (بر طبق گزارشات) مستقر در نوك بالها است. این سیستم نمونه تكامل یافته ای از jammer توسعه داده شده برای Backfire C است. برخلاف بیشتر غلافهای jamming غربی، این مدل به صورت دوگانه و نگاه به جلو و عقب برای حداكثر تاثیرگذاری jamming طراحی گردیده است. Su-32MF/34به خاط میزان سوخت بیشتر، آویونیك بسیار پیشرفته، قابلیتهای تحسین برانگیز رادار تعقیب عوارض زمینی، راحتی بیشتر خدمه پرواز و میزان مهمات بیشتر قابلیت نفوذ و ضربه زدن به اهداف دشمن را میتواند بهتر از Su-30MKI و Su-30MKK/MK2 به انجام برساند. Su-34 با مخازن سوخت استاندارد میتواند تا 3000 كیلومتر و با مخازن سوخت كمكی تا 4000 كیلومتر را طی كند. متخصصین روسی آنالیز تمام نبردهای كوچك، درگیریهای هوائی Supersonic، سیستمهای ECM، جستجوهای راداری و حرارتی و تركیب شده با موشكها را انجام داده اند. درسهای گرفته شده از علل سقوط های هوائی نشاندهنده این است سیستمهای حفاظتی خدمه Su-34 ، چهارصد درصد موثرتر از دیگر هواپیماهای جنگی مشابه هستند! این جنگنده برای خدمت در 30 تا 40 سال آینده به تازگی وارد نیروی هوائی روسیه شده و بنا به گفته منابع روسی Su-34 در آیندهبه هیچ كشوری صادر نمیشود.

    مقدورات و قابلیتها:

    تعداد خدمه: 2
    طول: 23.34 متر
    فاصله دو نوك بال: 14.7 متر
    ارتفاع: 6.09 متر

    حداكثر مهمات قابل حمل: 8000 كیلوگرم
    حداكثر سرعت در سطح دریا: 1,400 كیلومتر بر ساعت (بدون مهمات)
    حداكثر سرعت در ارتفاع بالا: 1,900 كیلومتر بر ساعت (بدون مهمات)
    سقف پرواز: 15000 متر (بدون مهمات و بار اضافه)
    شعاع عملیاتی: 100 كیلومتر
    حداكثر برد (بدون سوخت گیری هوائی): 4000 كیلومتر
    حداكثر زمان پرواز (بسته به خلبان): 10 ساعت
    حد شتاب G (عملیاتی): 9
    نسبت كشش به وزن: 0.68

    منابع:
    Sukhoi
    airware.ru
    Air Power Australia
    "РИА НОВОСТИ" مورخه های 06/09/01 و 06/12/19


    گالری تصاویر Su-34

    awww.taknaz.ir_upload_59_0.530528001319015317_taknaz_ir.jpg
    تصویری جالب از رشد چشمگیر انواع سیستمها و مقدورات در Su-32/34


    تصویری جالب از نمای برش خورده غلاف پیشرفته KNIRTI SPS-171 / L005S Sorbtsiya-S ECM
    باند H/I كه به صورت جفت در نوك بالها به كار گرفته میشوند



    امكانت و مقدورات وسیع تسلیحاتی Su-32/34
    awww.taknaz.ir_upload_59_0.831503001319015317_taknaz_ir.jpg

    Leninets B005 پیشرفته ترین نوع رادار تهاجمی آرایه فازی است كه برای یك جنگنده
    روسی ساخته شده و بسیار مشابه رادار APQ-164 بكارگرفته شده در B1-B است

    awww.taknaz.ir_upload_59_0.964853001319015317_taknaz_ir.jpg
    كاكپیت وسیع و مجهز به نمایشگرهای رنگی

    پلكان مستقر در زیر چرخ دماغه امكان ورود آسان را به كاكپیت فراهم میكند
     

    موضوعات مشابه

XenForo Add-ons by Brivium ™ © 2012-2013 Brivium LLC.