1. بالاخره مسابقه کاربر برتر با جوایز ارزشمند برای فعالترین کاربران!
    هر ماه ربع سکه بهار آزادی و چندین فلش مموری به کاربران برتر به انتخاب شما!
    برای اطلاعات بیشتر حتما به انجمن مسابقات و جوایز سر بزنید.
    رد اعلامیه

ویژه نامه امام حسن مجتبی (ع) : صلح و قیام ، دو رویه یک رسالت

شروع موضوع توسط همراز در ‏26 ژوئیه 2013 در انجمن اهل بيت و علما

  1. همراز

    همراز عضو تیم مدیریت مدیریت ارشد

    تاریخ عضویت:
    ‏2 آگوست 2012
    ارسال ها:
    1,286
    تشکر شده:
    1,470
    جنسیت:
    مرد
    صلح و قیام دو رویه یک رسالت
    سوال : آیا هر یک از حسنین(ع) اگر در شرائط امام دیگری واقع می شدند تاریخ به گونه دیگری رقم می خورد؟
    پاسخ : علامه مجاهد، مرحوم«سید شرف الدّین عاملى»، در مقدمه‏اى که بر کتاب پر ارج«صلح الحسن»

    تألیف دانشمند و محقق عالیقدر«شیخ راضى آل یاسین»ن وشته، چنین مى‏ نگارد:

    «...مهمترین هدف امام حسن آن بود که پرده از چهره این طاغیان بر دارد و آنان را آن طور که بودند، بشناساند،

    تا از عملى شدن نقشه هایى که براى از بین برد رسالت جدش پیامبر کشیده بودند، جلوگیرى نماید،

    و این هدف امام، به طور کامل برآورده شد و ماسک از چهره کثیف امویان برافتاد و ماهیت پلید آنان

    آشکار گشت(و خدا را بر این نعمت سپاس).

    از برکت این تدبیر امام حسن بود که برادرش سیدالشهدا آن انقلاب بزرگ را که روشنگر حقیقت


    و عبرت بخش خردمندان بود، به وجود آورد.

    این دو برادر، دو رویه یک رسالت بودند که وظیفه و کار هریک، در جاى خود، و در اوضاع و احوال خاص خود

    از نظر ایفاى رسالت و تحمل مشکلات، و نیز از نظر فداکارى و از خود گذشتگى، درست معادل و هم وزن دیگرى بود.

    حسن از بذل جان خود دریغ نداشت، و حسین در راه خدا جانبازتر از حسن نبود. چیزى که هست، امام حسن(ع)

    جان خود را در یک جهاد خاموش و آرام فدا کرد و چون وقت شکستن سکوت رسید، شهادت کربلا واقع شد؛

    شهادتى که پیش از آنکه حسینى باشد. حسنى بود!

    از نظر خردمندان صاحبنظر، واقعیت فداکارى در روز«ساباط» از روز«عاشورا» ریشه دارتر بود، زیرا امام حسن

    آن روز در صحنه فداکارى، نقش یک قهرمان شکیبا و پایدار را در چهره یک شکست خورده از پاى در آمده ایفا کرد.

    از اینجاست که شهادت عاشورا درمرتبه اول حسنى بود و در مرتبه دوم حسینى، زیرا این حسن بود که

    در واقع شالوده نهضت عاشورا را ریخته و آن را به ثمر رساند.

    پیروزی خونیین امام حسن(ع) متوفق بود بر این که حقیقت را با صبر و حکمت خویش روشن کند

    و در پرتو این روشنی بود که امام حسین(ع) توانست به آن پیروزی پر شکوه و نمایان دست یابد.

    گویى امام حسن و امام حسین (ع) (به منظور روشن کردن ماهیت ضد اسلامى حکومت اموى

    و بیدار کردن مردم از غفلت) بر سر یک برنامه متفقاً تصمیم گرفته بودند که هر یک نقشى ایفأ کنند،

    منتها نقش امام حسن نقش صبر وپایدارى حکیمانه باشد و نقش امام حسین (ع)، نقش انقلاب و قیام مردانه،

    تا از این دو نقش، یک تاکتیک کامل در راه هدف واحد، به وجود آید.

    از اینجا بود که پس از واقعه ساباط و کربلا، مردم بیدار شدند و شروع کردند به فکر کردن در مسائل و حوادث،

    و پى به ماهیت پلید بنى امیه بردند.(1)

    با توجه به این حقایق، مى‏ توان گفت که اگر حسین بن على (ع) در شرائط تاریخى برادرگرامى خود امام حسن

    قرار مى‏ گرفت، همان کار را مى‏ کرد که امام حسن (ع) کرد، و اگر امام حسن (ع) در زمان حسین بن على،

    برنامه او را در پیش مى‏ گرفت زیرا این دو امام بزرگ هر کدام با توجه به اوضاع و شرائط خاص زمان خود،
    رسالت تاریخى خویش را انجام دادند.
    پیامبر اسلام (ص) با پیش بینى این حوادث و خرده گیریها، درباره این دو فرزند عالیقدر خود فرمود:

    «حسن و حسین دو پیشواى اسلامند، خواه صلح کنند و خواه نبرد و جهاد.»(2)،(3)


    (1) . آل یاسین، شیخ راضى، صلح امام حسن پرشکوه‏ترین نرمش قهرمانانه تاریخ،

    ترجمه سید على خامنه‏اى،موسسه انتشارات آسیا، 1354 ه".ش، مقدمه،ص 20-21.

    (2) . ابن شهر اشوب مى‏ نویسد: همه مسلمانان اتفاق دارند که پیامبر اسلام (ص) فرمود:

    «الحسن و الحسین امامان قاما او قعدا» (مناقب آل ابى طالب، قم،

    مکتبه الطباطبائى، ج 3، ص 394).

    (3) . گردآوری از کتاب: سیره پیشوایان، مهدی پیشوائی، ص 135.
     

    موضوعات مشابه

XenForo Add-ons by Brivium ™ © 2012-2013 Brivium LLC.