1. بالاخره مسابقه کاربر برتر با جوایز ارزشمند برای فعالترین کاربران!
    هر ماه ربع سکه بهار آزادی و چندین فلش مموری به کاربران برتر به انتخاب شما!
    برای اطلاعات بیشتر حتما به انجمن مسابقات و جوایز سر بزنید.
    رد اعلامیه

فلسفه قربانی كردن در روز عید قربان

شروع موضوع توسط farhad_4x در ‏27 ژوئیه 2012 در انجمن احکام

  1. farhad_4x

    farhad_4x کاربر تایید شده

    تاریخ عضویت:
    ‏23 ژوئیه 2012
    ارسال ها:
    1,005
    تشکر شده:
    211
    جنسیت:
    مرد
    راز و رمزهای فلسفه قربانی كه یكی از مناسك حج است، پیام ها و نكات قابل توجهی برای زائران خانه خدا و امت اسلام دارد. قربانی هم فلسفه عبادی و عرفانی دارد و هم فلسفه سیاسی و اقتصادی بر آن قابل ترسیم است. نخستین حكمت روشن قربانی كه در قرآن به آن اشاره شد، بالاترین مراتب تقوی است. در آیه 37 از سوره حج می خوانیم كه :«لن ینال الله لحومها ولا دماءها ولكن یناله التقوی»
    aimg.tebyan.net_big_1384_10_131110971172002363911215410211116325019115164.jpg
    یعنی خون و گوشت قربانی كه جزء مناسك منی است به خدا نمی رسد، بلكه روح عمل است كه تقرب آور است و تقوای این كار به خدا می رسد. عمل قربانی كردن در واقع یك حكم دارد یك حكمت. حكم آن، كشتن یك گوسفند و حكمت آن با تقوا بالا رفتن.
    هر عملی كه در آن تقرب باشد، قربانی است. این تقوا نه تنها به طرف خدا صاعد می شود بلكه به خدا می رسد و چون تقوی، وصف نفسانی روح انسان متقی است كه جدای از جان انسان نیست، اگر تقوی به خدا برسد، انسان متقی نیز به خدا می رسد.
    تقوی مراتبی دارد و قربانی می تواند اشاره به بالاترین مراتب تقوی باشد. یك مرتبه از تقوی اجتناب از گناهان است، مرحله بالاتر، اجتناب از مطلق كارهای ناپسند چه گناه و چه مكروه است؛ و بالاترین مرتبه اش نیز این است كه در دل انسان جز محبت و عشق به خدا و ارزش های دینی چیز دیگری نباشد كه «دل حرم خداست».
    نخستین حكمتی كه قربانی در حج دارد این است كه حضرت ابراهیم اسماعیل را برای قربانی آماده كرده؛ داستانش مفصل در قرآن آمده است:«پسر عزیزم من در خواب دیدم خداوند به من دستور داده تو را قربانی كنم، پسر هم تسلیم شد و گفت: هر چه خدا به تو دستور داده درباره من انجام بده و من صبر می كنم.» پیرمردی كه در اواخر عمر، خدا به او جوان برومندی مانند اسماعیل داده است اكنون می خواهد او را با دست خودش در منی قربانی كند. حتی تا آخرین مراحل دستور را انجام داد و به تكلیف خود عمل كرد. كارد به حلق اسماعیل گذاشت و فشرد، ولی كارد نبرید. این اشاره به بالاترین درجات تقوی است؛
    یعنی عاشق خدا هیچ نوع وابستگی و دلبستگی ندارد. تا انسان از همه وابستگی ها و دلبستگی ها نگذرد به كمال مطلق و محبوب مطلق نمی رسد. به سخن دیگر وقتی انسان از همه محبوبها گذشت و دل را از محبت غیرخدا خالی كرد، آن وقت است كه به محبوب مطلق كه خداست می رسد «قلب المومن عرش الرحمن» دل مؤمن عرش خداست و در اینجاست كه انسان به عید مطلق می رسد. قربانی روز عید می تواند اشاره ای باشد به بالاترین مراتب تقوی كه در اثر حج و نورانیت حج به آن دست یافته و آن عید لقاءالله است كه برای دیدار صاحبخانه آمده است. اینجا نیامده که فقط خانه را ببیند، آمده صاحبخانه را ببیند. كسانی می توانند در واقع به زیارت صاحبخانه نایل شوند كه قلب و دلی سالم داشته باشند .قلب سالم را هم امام تفسیر می كند: قلبی كه جز خدا در آن نباشد. منی در واقع قربانگاه عاشقان خداست. دلبستگی به هر چیزی غیرخدا، با توحید مطلق منافات دارد و یك نوع شرك است و حتی انسان اگر دلش با غیرخدا باشد یك شرك پنهان در دل اوست. موحدین كامل كه دنباله رو ابراهیم خلیل الرحمن هستند، كسانی هستند كه دل را از غیرخدا خالی كردند و مراسم نورانی حج این استعداد و ظرفیت را دارد كه انسان به آن موقعیت برسد.
     
XenForo Add-ons by Brivium ™ © 2012-2013 Brivium LLC.