1. بالاخره صندلی داغ برای کاربران ، این ماه برگذار شد!
    صندلی داغ آبان ماه ۹۵ رو هلیا با نام کاربری ( haleya ) مهمان این برنامس!
    برای اطلاعات بیشتر حتما به صندلی داغ در موضوعات آزاد سر بزنید.
    رد اعلامیه

استفاده از شناورسازي کوانتومي در نانوسيستم‌ها

شروع موضوع توسط alicpu در ‏29 ژوئیه 2012 در انجمن بهداشت

  1. alicpu

    alicpu کاربر تایید شده

    تاریخ عضویت:
    ‏22 ژوئیه 2012
    ارسال ها:
    1,032
    تشکر شده:
    118
    جنسیت:
    مرد
    از زماني که براي اولين بار در دهه 1980 سيستم‌هاي ميکروالکترونيک مطرح شدند تا به امروز اين فناوري نتوانسته به جايگاهي که پيش‌بيني مي‌شد، برسد. يکي از مشکلات در اين مسير، چسبيدن قطعات کوچک در مقياس نانو به يکديگر در اثر نيروي کشش سطحي است؛ اثري که محققان آن را اصطکاک استاتيکي گويند.


    به گزارش سرويس فناوري ايسنا، در مطالعات اخير محققان نشان دادند که مي‌توان اين مشکل را با شناورسازي ميان دو قطعه حل کرد. براي اين کار کافي است پوشش فلزي ميان دو سطح ايجاد کرد.

    يک تيم تحقيقات بين‌المللي با چاپ مقاله‌اي در نشريه «Applied Physics Letters» نشان دادند که مي‌توان بين دو سطح نانومقياس شناورسازي کوانتومي انجام داد. نکته عجيب در اين شناورسازي آن است که پديده از نيروي کازيمير- ليفشيت نشات مي‌گيرد که يک ويژگي غيرمعمول است و بصورت جاذبه و يا دافعه است. اين نيرو، همانند نيروي واندروالسي، بدليل خواص الکتريکي ذاتي دو سطح نزديک هم ايجاد مي‌شود.

    در اين پروژه محققان توجه خود را به نيروي کازيمير-ليفشيت که ميان دو سطح سيليکا در محلول (برموبنزن يا تولوئن) اتفاق مي‌افتد، معطوف كردند. قاعدتا اين نيرو بايد جاذبه باشد، اما با دور شدن دو ذره از يکديگر اين نيرو تضعيف مي‌شود. به اين تضعيف، شتاب منفي گفته مي‌شود.

    محققان دريافتند که در جايي که شتاب منفي در اثر پوشش دهي با لايه‌هاي نازک از طلا روي سيليکا ايجاد شود، مي‌توان فاصله ميان دو ذره را کم کرد.

    همين اصلاح کوچک موجب مي‌شود تا ناحيه شتاب منفي از فاصله چندين نانومتري به فاصله چند نانومتري افت پيدا کند، اين اصلاح از طريق خواص دي الکتريک پوشش سطحي سيليکا انجام مي‌پذيرد. در واقع شتاب منفي موجب تضعيف نيروي جاذبه شده و زماني که فاصله به ميزان بحراني رسيد، اين نيرو به دافعه تبديل مي‌شود. در پايين‌تر از فاصله شناورسازي، نيرو دوباره جاذبه مي‌شود، در حالي که در بالاتر از اين فاصله، نيرو دافعه ايجاد شده و افزايش مي‌يابد تا به يک حد بيشينه برسد.

    توانايي کنترل نيروي کازيمير- ليفشيت مطلب تازه‌اي نيست، از دهه 1970 بصورت نظري روي اين ويژگي کار شده است، اما اخيرا بعد از ظهور فناوري نانو اين موضوع بصورت عملي مورد آزمايش قرار گرفته است.

    «بو سرنليوس» از دانشگاه لينکوپينگ سوئد مي‌گويد: جاذبه ميان دو ذره سيليکا در تولوئن موضوع جالبي است، پيش از اين نشان داده شده بود که اگر يکي از اين ذرات با طلا جايگزين شود و فاصله آنها از فاصله شناوري‌سازي بيشتر شود، اين نيرو به دافعه تبديل مي‌شود. چيزي که ما يافتيم، اين بود اگر پوشش طلا روي سيليکا اعمال کنيم، اين فاصله کمتر مي‌شود.
     

    موضوعات مشابه

XenForo Add-ons by Brivium ™ © 2012-2013 Brivium LLC.