1. بالاخره مسابقه کاربر برتر با جوایز ارزشمند برای فعالترین کاربران!
    هر ماه ربع سکه بهار آزادی و چندین فلش مموری به کاربران برتر به انتخاب شما!
    برای اطلاعات بیشتر حتما به انجمن مسابقات و جوایز سر بزنید.
    رد اعلامیه

رضا بروسان

شروع موضوع توسط alicpu در ‏29 ژوئیه 2012 در انجمن جملات و اشعار کوتاه

  1. alicpu

    alicpu کاربر تایید شده

    تاریخ عضویت:
    ‏22 ژوئیه 2012
    ارسال ها:
    1,032
    تشکر شده:
    118
    جنسیت:
    مرد
    تا دست به دامان ریا افتادند
    بی وقفه به یاد شهدا افتادند
    شوخی ، شوخی به شاخه ها سنگ زدند
    جدی جدی پرنده ها افتادند !... رضا بروسان

    خوب است که مرثیه سرایی نکنید
    با گریه ی ما گره گشایی نکنید
    دست از سر این طایفه بردارید ، آه ...
    با دست اباالفضل (ع) گدایی نکنید ! رضا بروسان

    ماه بی حوصله دشت ، بیابان را کشت
    سیب سرخی شد و چرخی زد و ایمان را کشت
    سبد خالی امسال به سیبی ننشست
    خاک بی برکت این مزرعه باران را کشت
    حجرالاسود ما روشنی باغچه بود
    قبله آنقدر عوض شد که مسلمان را کشت
    کوچه در کوچه زمین خورد و به راهی نرسید
    داغ این کوچه بن بست ، خیابان را کشت
    دشنه ای داشت پدر تشنه تر از اسبم بود
    درد آنقدر فرو رفت که درمان را کشت
    شعله دست تو روشن که در این شهر هنوز
    می شود با دف تو نصف خراسان را کشت ... رضا بروسان

    آیا
    چیزی غمگین تر از توقف قطاری در باران هست؟
    آیا
    کسی شکوه های یک ماشین به سرقت رفته را شنیده است؟
    آیا
    هیچ رئیس جمهوری در زلزله مرده است؟
    از جنگ دلم می گیرد
    و از قطاری که مهمُات حمل می کند
    می خواهم دنیا را به آتش کشم
    با این کارخانه ی چوب بری . رضا بروسان

    انگشت های مرثیه ام را عزا کم است
    باید تفنگ دست بگیرم ، دعا کم است
    دست از دولول کهنه ی دیروز برندار
    از غیرتی که سخت در این روستا کم است
    گردوبنان دره ی تاریک را بگو
    چشمه برای تشنگی ببرها کم است
    این آینه به قدر کفایت وسیع نیست
    این برکه در کشیدن تصویر ما کم است رضا بروسان

    یک پلک سرمه ریخت که بی دل کند مرا
    گیسو قصیده کرد که خاقانی ام کند
    دستم چقدر مانده به گلهای دامنت ؟
    دستم چقدر مانده خراسانی ام کند ؟
    می ترسم آنکه خانه به دوش همیشگی !
    گلشهر گونه های تو افغانی ام کند
    در چترهای بسته هوا آفتابی است
    بگذار چتر باز تو بارانی ام کند
    چون بادهای آخر پاییز خسته ام
    ای کاش دکمه های تو زندانی ام کند
    این اشک ها به کشف نمک ختم می شوند
    این گریه می رود که چراغانی ام کند رضا بروسان

    پشت دلواپسی صخره پلنگی در برف
    ماه پرتاب پریشان قشنگی در برف
    نخل فواره‌ی كوتاه طبیعت خشك است
    تا كلاغی بتكاند دل تنگی در برف
    آسمان، تلخ؛ زمین تا به گریبان تاریك
    مستطیلی ست به تنهایی سنگی در برف
    دشنه‌ای داشت پدر تشنه‌تر از اسبم بود
    یادگار از پدرم كهنه تفنگی در برف ... رضا بروسان

    حرف که می زنی انگار
    سوسنی در صدایت راه می رود
    حرف بزن
    می خواهم صدایت را بشنوم
    تو باغبان صدایت بودی
    و خنده ات دسته کبوتران سفیدی
    که به یکباره پرواز می کنند .
    تورا دوست دارم
    چون صدای اذان در سپیده دم
    چون راهی که به خواب منتهی می شود
    ترا دوست دارم
    چون آخرین بسته سیگاری در تبعید .
    تو نیستی
    و هنوز مورچه ها
    شیار گندم را دوست دارند
    و چراغ هواپیما
    در شب دیده می شود
    عزیزم
    هیچ قطاری وقتی گنجشکی را زیر می گیرد
    از ریل خارج نمی شود .
    و من
    گوزنی که می خواست
    با شاخ هایش قطاری را نگه دارد . رضا بروسان

    انگار نمی آید و هم می آید
    این دور و بر انگار که کم می آید
    او عابر و من پیاده رو ، آه چقدر
    از حاشیه رفتنش خوشم می آید !رضا بروسان

    یقه ات را بالا نده
    و گناه باران را به گردن بگیر ! رضا بروسان

    اشک های تو
    شانه ام را خیس می کند
    و زخم سال های پیش را می سوزاند
    در تو کدام رودخانه می گرید
    و ماهی در آستین کدام رود
    در تو
    روشنایی عجیبی
    که درختان سیب را بارور می کند
    و دریایی که هنوز
    در گوش دکمه های تو می خواند
    زیبایی تو
    همیشه چیزی را از قلم می اندازد رضا بروسان

    با من حرف بزن
    مثل یک پیراهن نارنجی با روز
    مثل وقتی که ابر
    صرف شستن یک سنگ می کند .
    مثل وقتی که صرف ِ همین شعر می شود
    با من حرف بزن
    مثل یک بازی در وسط تابستان
    و به چیزی فکر نکن
    می دانم
    زمین گرد است
    و جاذبه
    در پای درختان سیب بیش تر است
    رضا بروسان
     

    موضوعات مشابه

XenForo Add-ons by Brivium ™ © 2012-2013 Brivium LLC.