1. بالاخره مسابقه کاربر برتر با جوایز ارزشمند برای فعالترین کاربران!
    هر ماه ربع سکه بهار آزادی و چندین فلش مموری به کاربران برتر به انتخاب شما!
    برای اطلاعات بیشتر حتما به انجمن مسابقات و جوایز سر بزنید.
    رد اعلامیه

گلچین اشعار فخرالدین عراقی

شروع موضوع توسط alicpu در ‏29 ژوئیه 2012 در انجمن جملات و اشعار کوتاه

  1. alicpu

    alicpu کاربر تایید شده

    تاریخ عضویت:
    ‏22 ژوئیه 2012
    ارسال ها:
    1,032
    تشکر شده:
    118
    جنسیت:
    مرد
    اي راحت روانم ، دور از تو نا توانم
    باري ،بيا ، كه جانم در پاي تو فشانم
    گيرم كه من نگويم ،لطف تو خود نگويد:
    كين خسته چند نالد هر شب بر آستانم؟
    اي بخت خفته ،برخيز، تا حال من ببيني
    وي عمر رفته ،باز آي،تابشنوي فغانم
    اي دوست ،گاه گاهي مي كن بمن نگاهي
    آخر چو چشم مستت من نيز ناتوانم
    بر من هماي وصلت سايه از آن نيفگند

    كز محنت فراقت پوسيد استخوانم
    اين طرفه تر كه:دايـم تو با مني و من باز
    چون سايه در پي تو گرد جهان روانم
    كس ديد تشنه اي را غرقه در آب حيوان
    جانش بلب رسيده از تشنگي؟ من آنم
    خواهم كه يك زمان من با تو دمي بر آرم
    از بخت بد عراقي آن هم نمي توانم فخرالدین عراقی

    زدو دیده خون فشانم ز غمت شب جدایی
    چه کنم که هست این ها گل باغ آشنایی
    همه شب نهاده ام سر چو سگان بر آستانت
    که رقیب در نیاید به بهانه گدایی
    مژه ها و چشم یارم به نظر چنان نماید
    که میان سنبلستان چرد آهویی ختایی
    در گلستان چشمم ز چه رو همیشه باز است
    به امید آن که شاید تو به چشم من در آیی
    سر برگ گل ندارم ز چه رو روم به گلشن
    که شنیده ام ز گل ها همه بوی بی وفایی
    به کدام مذهب است این به کدام ملت است این
    که کشند عاشقی را که تو عاشقم چرایی
    به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند
    که برون در چه کردی که درون خانه آیی
    به قمار خانه رفتم همه پاک باز دیدم
    چو به صومعه رسیدم همه زاهد ریایی
    در دیر می زدم من که یکی ز در درآید
    که درآ د آ عراقی که تو هم از آن مایی فخرالدین عراقی

    خرم تن آن * که دل ریش ندارد
    و اندیشهٔ یار ستم‌اندیش ندارد
    گویند رقیبان که ندارد سر تو یار
    سلطان چه عجب گر سر درویش ندارد؟
    او را چه خبر از من و از حال دل من
    کو دیدهٔ پر خون و دل ریش ندارد
    این طرفه که او من شد و من او وز من یار
    بیگانه چنان شد که سر خویش ندارد
    هان، ای دل خونخوار، سر محنت خود گیر
    کان یار سر صحبت ما بیش ندارد
    معشوق چو شمشیر جفا بر کشد، از خشم
    عاشق چه کند گر سر خود پیش ندارد؟
    بیچاره دل ریش عراقی که همیشه
    از نوش لبان، بهره بجز نیش ندارد فخرالدین عراقی

    عشق شوری در نهاد ما نهاد
    جان ما در بوتهٔ سودا نهاد
    گفت و گویی در زبان ما فکند
    جست و جویی در درون ما نهاد
    از خُمستان جرعه ای بر خاک ریخت
    جنبشی در آدم و حوّا نهاد
    دم به دم در هر لباسی رخ نمود
    لحظه لحظه جای دیگر پا نهاد
    یک کرشمه کرد با خود آن چنانک
    فتنه ای در پیر و در برنا نهاد
    شور و غوغایی برآمد از جهان
    حُسن او چون دست در یغما نهاد
    چون در آن غوغا عِراقی را بدید
    نام او سر دفتر غوغا نهاد فخرالدین عراقی

    هر سحر ناله و زاری کنم پیش صبا
    تا ز من پیغامی آرد بر سر کوی شما
    باد می‌پیمایم و بر باد عمری می‌دهم
    ورنه بر خاک در تو ره کجا یابد صبا؟
    چون ندارم همدمی، با باد می‌گویم سخن
    چون نیابم مرهمی، از باد می‌جویم شفا
    آتش دل چون نمی‌گردد به آب دیده کم
    می‌دمم بادی بر آتش، تا بتر سوزد مرا
    تا مگر خاکستری گردم به بادی بر شوم
    وارهم زین تنگنای محنت آباد بلا
    مردن و خاکی شدن بهتر که بی تو زیستن
    سوختن خوشتر بسی کز روی تو گردم جدا
    خود ندارد بی‌رخ تو زندگانی قیمتی
    زندگانی بی‌رخ تو مرگ باشد با عنا فخرالدین عراقی

    با یار به بوستان شدم رهگذری
    کردم نظری سوی گل از بی‌نظری
    آمد بر من نگار و در گوشم گفت:
    رخسار من اینجا و تو در گل نگری؟ فخرالدین عراقی

    بیا، کاین دل سر هجران ندارد
    بجز وصلت دگر درمان ندارد
    به وصل خود دلم را شاد گردان
    که خسته طاقت هجران ندارد
    بیا، تا پیش روی تو بمیرم
    که بی‌تو زندگانی آن ندارد
    چگونه بی‌تو بتوان زیست آخر؟
    که بی‌تو زیستن امکان ندارد
    بمردم ز انتظار روز وصلت
    شب هجران مگر پایان ندارد؟
    بیا، تا روی خوب تو ببینم
    که مهر از ذره رخ پنهان ندارد
    ز من بپذیر، جانا، نیم جانی
    اگر چه قیمت چندان ندارد
    چه باشد گر فراغت والهی را
    چنین سرگشته و حیران ندارد؟
    وصالت تا ز غم خونم نریزد
    عراقی را شبی مهمان ندارد فخرالدین عراقی

    شاد کن جان من، که غمگین است
    رحم کن بر دلم، که مسکین است
    روز اول که دیدمش گفتم:
    آنکه روزم سیه کند این است
    روی بنمای، تا نظاره کنم
    کارزوی من از جهان این است
    دل بیچاره را به وصل دمی
    شادمان کن، که بی‌تو غمگین است
    بی‌رخت دین من همه کفر است
    با رخت کفر من همه دین است
    گه گهی یاد کن به دشنامم
    سخن تلخ از تو شیرین است
    دل به تو دادم و ندانستم
    که تو را کبر و ناز چندین است
    بنوازی و پس بیزاری آخر،
    ای دوست این چه آیین است؟
    کینه بگذار و دلنوازی کن
    که عراقی نه در خور کین است فخرالدین عراقی

    تمام مطالبی را که می گذارم در این قسمت که مربوط به جملات و اشعار کوتاه هست . منبع ان
    http://jomalatziba.blogfa.com
    است
     

    موضوعات مشابه

XenForo Add-ons by Brivium ™ © 2012-2013 Brivium LLC.