1. بالاخره مسابقه کاربر برتر با جوایز ارزشمند برای فعالترین کاربران!
    هر ماه ربع سکه بهار آزادی و چندین فلش مموری به کاربران برتر به انتخاب شما!
    برای اطلاعات بیشتر حتما به انجمن مسابقات و جوایز سر بزنید.
    رد اعلامیه

گلچین اشعار فريدون تولل‍ّي

شروع موضوع توسط alicpu در ‏29 ژوئیه 2012 در انجمن جملات و اشعار کوتاه

  1. alicpu

    alicpu کاربر تایید شده

    تاریخ عضویت:
    ‏22 ژوئیه 2012
    ارسال ها:
    1,032
    تشکر شده:
    118
    جنسیت:
    مرد
    معـرفت نیـست در ایــن معرفت آموختگان
    ای خوشـــــا دولت دیــدار دل افـــروختگان
    دلـــــــم از صحبت ایـن چرب زبانان بگرفت
    بعد از این دست من و دامن لب دوختگان
    عاقـــبت بر ســـر بازار فـــــریبم بفـــروخت
    نـــاجوانــمردی ایـــن عـــاقبت انــدوختگان
    شـرمشان باد زهنگــامه رسوایی خویش
    این متـــاع شـــرف از وسوسه بفروختگان
    یار دیـــرینه چنان خاطرم از کینه بسوخت
    که بنــــــــالید به حالـــم دل کین توختگان
    خوش بخندیــد رفیقان که درین صبح مراد
    کهنـــه شد قصه ما تا به سحر سوختگان
    فریدون توللی

    عـــاشــق دلفســـرده ام آتش ِ جــان ِ من چه شد؟
    ســـوز ِ درون ِ من چه شد شور ِ نهان ِ من چه شد؟
    برده مـــرا کشـان کشــان ایـــــن دل ِ زار ِ خونفشان
    تا دل ِ شهر ِ خامشــــان نام و نشان ِ من چه شد؟
    جنگــــی ِ در شکستــه ام زار و نــــزار و خستـــه ام
    بــا دل و دســت ِ بسـته ام تیغ ِ زبان ِ مـن چه شد؟
    خــانه به کـــام ِ دزد و مــن بســـته لبی ، ز بیم ِ تن
    بـر سـر ِ خلق انجمـــن شــور و فغان ِ مـن چه شد؟
    بیـــنم و ، هــای و هـو کــنم خیــزم و جستجو کنـم
    تـا بـه ستیــــزه رو کـــنم تیر و کــمان ِ من چه شد؟
    رانــــده ی بی پناهیـــم رنجــــه ی بــــی گـــناهیم
    در تب ِ ایـــن تباهیـــم شــادی ِ جان ِ من چه شد؟
    دل هــمه ســاله ، زار ِ غم جان همه روزه در ستم
    با همه تاج و تخت ِ جم ، فر ِ کیان ِ من چه شد؟...
    فریدون توللی

    چـون در شب ِ سـرد و تیره بارد
    آن ابــــر ســـیه ز آســـــمان ها
    در گوش ِ دلم ، چه دلکش افتد
    آهـــنگ ِ خــروش ِ ناودان ها!...
    فریدون توللی

    گـــرانبار شـــد ، گـــوشــم از پـندهــــــا
    بــــرآنم ، کــــــه تا بُگــــسلم بَنــدهـــــا
    هر آن دل،که شد بسته ی دام ِ عشق
    رهـــــایـــی نـیـــابــد بـــه تـــرفنــدهـــــا
    پـرســــتنده ام بـر تـو ، ای خـانــه سوز
    کــــجا تـرســـم ، از شـــرم ِ پیـوند هــا
    ز تنهـــــایـیـــم ، بــاغ ِ دل تیــــره بــــود
    تـو جــــانش دمـــیده بـــه لبخند ها ...
    مــــرا بنـدگــــی بیــن و در ســـایه گـیر
    کـــه شرط است ، لطف از خداوندهــــا
    تـــو نور ِ دلــــی ، ای فــــروزنده بخـــت
    کـــه بـــازت نجــــویــــم هــمانــندهــــا
    خوش آندم ،که افشانمت جان به پای
    چـــو بر گـــــونــه ی آذر ، اســـپند هــا
    فریدون توللی

    تـرســم ز فــرط شعــبده، چندان خرت کنند
    تــا داســـتان عشـــق وطـــن بــــاورت کنند
    من، رفتم از چنین ره و دیدم سزای خویش
    بس کــن تو، ورنه خـاک وطن بر سرت کنند
    گـــیرم، ز دست چـــــون تو نخیـــزد خیانتی
    خدمت مکـــن، که رنجه به صد کیفرت کنند
    گـــــر واکنـــد حصـــار قزل قلـــع لب به گفت
    گویــد چــه پیش چشم تو با همسرت کنند
    بر زنـــده باد گــفتن ِ این خلــق ِ خوش گریز
    دل بر منـــه، کــــه یـک تنه در سنگرت کنند
    پتــک اوفـــتاده در کــف ضحـــاک و این گروه
    خواهـــان کــــه کــــــــاوه ی آهنگـــرت کنند
    فریدون توللی

    ای داد ! چهــــر عمـــر غبـــار ِ زمــــان گرفت
    خــورشیــد ِ عشــق تیرگــی ِ جاودان گرفت
    مـــوی ِ سپیــــد پرچــم ِ تسلیــم بـرکـشیــد
    دیــدار ِ مـــرگ ، تیـــر ِ ستیــز از کمان گرفت
    دست ِ فســوس ، بر ســر ِ امــواج ِ خاطرات
    بس عشق های ِ مرده که از هر کران گرفت
    ایمـان شکســت و زین قفس تیره مرغ بخت
    شـــادان گشــود بــال و ره ِ آشیـــان گـرفت
    پای ِ امیــــد ، پیشــــرو ِ کـــــاروان ِ عــمــــر
    آزرده شـــد ز راه و دل از کــــاروان گرفت ...
    فریدون توللی

    دوش ، از دل ِ شـــوریده سـراغی نگرفتی
    بر * ، غمی هشتی و داغی نگرفتی
    ای چشـــم و چـراغ ِ شب ِ تاریک ِ فریدون
    افتــادم و دستـــم بــــه چراغـــی نگرفتی
    پاییـــز ِ دل انگیـــز ِ سبکســایه ، گـذر کرد
    بر کـــام ِ دلــم ، گوشــه ی باغی نگرفتی
    فریدون توللی

    مــــن آن پیـــر ِ پیمانه گیرم ، که نیست
    تـــن از تاب ِ سستی ، به فرمان ِ مـــن
    بـــه پنجاه و اند ، ایــــن گــــرانباده جام
    فلــــک هشــــته ، بر دست ِ لرزان ِ من
    حــــریفان بـــه لبخــــند و من در هراس
    هراســی ، کـــه آتـــش زنـــد جان ِ من
    مـن ، این عمر ِ افزون ، نخواهم به هیچ
    کـــه هیــــچ است ، آغــــاز و پایان ِ من
    هـمان به ، کــــه پیمانه کوبم به سنگ
    کـــه آغوش ِ مـــرگ است ، درمان ِ من
    فریدون توللی

    در غــــزل ، هــر واژه را از " گفـــت ِ مردم " راه نیست
    هـــر کــــه زین آیین گــــریزد ، جز تنی گمراه نیست !
    واژه اینجـــا ، زبـــده الماســـی بـــود بـــا صــــد تراش
    آن کــه چون آیینه ، رویش تیـــــره بـا هــر آه نیست !
    مدح کـــس زین نغمه بیرون کن ، که آن فرزانه گفت :
    " عرصه ی شطرنج ِ رندان را مجال ِ شاه نیست! "...
    فریدون توللی

    خـــون مـــی‌خـورم چـو غـنـچــه کــه جــز بــاد
    در ایــــن زمـانـه مـحـــــرم پـیــغــام راز نیست
    آواره‌گــــــــــــرد وادی تـــــــشــــــــویـــــــش را
    آن قـبـله‌ای که مـی‌طـلـبـی در حـجـاز نیست
    راهـــی کـــه سـر بـه درگـه مـقصود مـی‌نـهـد
    صــد عمــر اگـــر در آن به سـر آید دراز نیست
    فریدون توللی

    دل نهــــادن بر پشیـــمــــانی چـه سود؟
    کـــــان پشیـــمان سوز ِ مهرافزا گـذشت
    نــازنیــــنا! ســـرگــــــرانــــی تــا بچـــند؟
    تــا بـجـنبــی ، روزگـــار از مـــا گـــذشت
    ســـایـــه، بــر دامــــان ِ مــغرب پا کشید
    آفـتــاب، از ســیـنـه ی صحـــرا گـــذشت
    تــا تــو پــل ها بـنــــدی از فــــرزانـگــــی
    ایـــن دل ِ دیـــوانــه ، از دریا گـــذشت...
    یـــا هـــــــزاران رازت از بــیــــــــداد ِ عمر
    در نگــــارین جـــامه، نـاپیـــدا گـــذشت!
    مـــرگـــت، آخِـــر در کشــد زیـن پرده نیز
    وای از آن زیـبــا، کــــه نـازیـبــا گـــذشت
    تا درین شـش روزه، ما را مهلتـی است
    خــوش نباشـــد، از دل ِ شیـــدا گذشت
    داد ِ خـــود بســتان و، داد ِ مـــن ببخش
    ای که عمرت جمله در سودا گذشت!...
    ای خـــوش آن دانـــا ، کـــه در پایان ِ راه
    خنـــد خنـــدان ، با دل ِ رســـوا گـذشت
    فریدون توللی

    ای دل ! هـــوای گـــرم ِ گـــریزت ز خانـــه چیست؟
    وین نوش و ناز و مستــی و شور ِ شبانه چیست؟
    خـون مــی چکـــــد ز شعـــر ِ تـب افروز ِ دلکــشت
    گـــر خود نه عاشقی ، سخن ِ عاشقانه چیست؟
    دیگــــر بـــه خیــــره ، دعــــوی ِ افســـردگـی مکن
    این آتشت که مـــی کشد از جــان زبانه چیست؟
    انـــدیشه ســـوز ِ جلــــوه ی آن یـــار ِ مهــوشــی
    ور نیست ؟ دست ِ گرم ِ غمت زیر ِ چانه چیست؟
    راهــــم مــــزن بـــه تلـــخـــی ِ انـکــــار ِ پــرفریــب
    شــوریده ای ، نهفتن ِ چندین فسانه چیست؟...
    فریدون توللی

    تـا بازگـــشت ِ مــا همـــه باشـــد به سوی ِ تـو
    مــا ، از تـویـیــــم و ، آیـــــنه پـــــرداز ِ روی ِ تـــو
    خرم دمــی کــه چون پر ِ کاهی ، به دست ِ باد
    زیــن خاکــــدان ِ تیـــره ، در افتـــم به کــوی ِ تو
    از چشـــم ِ ســـر ،نهانی و بـر چشم ِ دل عیان
    بیـچـــاره کـــوردل ، کـــه کــــند جستجوی ِ تو !
    از ماست هر " بدی " که بدین عقل ِ چاره ساز
    لــب تشنـــه ایم و بـاده ی مـــا ، در سبوی ِ تو
    انــدیشه گـرم ِ حیرت و عشق ، اوفتاده مست
    زان حلقـــه هــای ِ زلـــف ِ خوش ِ نافه بوی ِ تو
    هر زاد و مرگ ما ، همه تا " بود " دیگری است
    ریگـــی بــه جـــا نمانده و نماند ، بــه جوی ِ تو
    بس خلـــیل ِ پادشـــاه و گـــــدا ، کز زمانه رفت
    تا در زمـــانه تـــازه شــــود ، گـــفتگـــوی ِ تو...
    فریدون توللی
    [​IMG]




    تمام مطالبی را که می گذارم در این قسمت که مربوط به جملات و اشعار کوتاه هست . منبع ان
    http://jomalatziba.blogfa.com
    است

     

    موضوعات مشابه

XenForo Add-ons by Brivium ™ © 2012-2013 Brivium LLC.