1. بالاخره مسابقه کاربر برتر با جوایز ارزشمند برای فعالترین کاربران!
    هر ماه ربع سکه بهار آزادی و چندین فلش مموری به کاربران برتر به انتخاب شما!
    برای اطلاعات بیشتر حتما به انجمن مسابقات و جوایز سر بزنید.
    رد اعلامیه

بهشت معتادان کابل دیدن این گزارش تصویری برای افراد زیر 18 سال مناسب نیست.

شروع موضوع توسط !!!OMID!!! در ‏10 آوریل 2015 در انجمن اخبار و مطالب گوناگون خبری

  1. !!!OMID!!!

    !!!OMID!!! کاربر پر تلاش ( طلایی)

    تاریخ عضویت:
    ‏5 دسامبر 2014
    ارسال ها:
    2,227
    تشکر شده:
    1,377
    جنسیت:
    مرد

    اعتیاد به مواد مخدر در افغانستان، پدیدۀ تازه‌ای نیست. سالهاست این کشور تولیدکنندۀ دو سوم هرویین جهان بوده است و مسیر اصلی قاچاق به شرق اروپا و روسیه محسوب می‌شود. با این وجود، همزمان با خروج نیروهای خارجی از این کشور، مشکلی جدید در این کشور رخ نشان داده است. در سال 2005، 130000 معتاد به هرویین در افغانستان وجود داشت. امروز این تعداد به یک میلیون و سیصد هزار نفر رسیده است.

    به گزارش فرادید، در سال 2013 شاهد رکوردشکنی در برداشت تریاک بودیم. در این سال میزان تریاک برداشت شده به پنج میلیون و پانصد هزار کیلو رسید. طالبان که از گذشتۀ دور با تجارت تریاک یا مالیات گیری از کشت کنندگان این محصول کسب درآمد کرده، از این موضوع منافع زیادی بدست آورده است. به مدد این دوپینگ مالی، آنها اخیراً بسیار جسورتر شده‌اند و حتی به کابل حمله می‌کنند. در عین حال، با کاهش کمکهای خارجی به افغانستان و خروج تدریجی NGOها از این کشور، هزاران نفر در حال افتادن در دام اعتیادند.

    در سه سال گذشته، معتادان در پی تخریب یک مرکز فرهنگی قدیمی شوروی که به پناهگاه معتان بدل شده بود در سطح شهر کابل پخش شده بودند. حالا معتادان جایی جدید برای خود یافته‌اند. در بخش غربی شهر، در سایۀ "پل سوخته"، شهرکی از معتادان، فروشندگان مواد مخدر و مجرمان شکل گرفته است.

    در این بهشت جدید معتادان، خفت و رقتی را می‌توان دید که تصورش سخت است. بویی که از نئشه‌های جنازه‌گون متصاعد می‌شود به خودی خود غیرقابل تحمل است. هر روز که گذرتان به اینجا بیافتد، حداقل دو هزار معتاد را می‌توانید بیابید. از مجرمان سابقه‌دار تا جوانان بیکار و کهنه سربازان را می‌توان اینجا دید. غریبه‌ها را با تهدید و خشونت از اینجا بیرون می‌اندازند. از دست پلیس هم کاری برنمی‌آید.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3604_990.jpg

    تجهیزات یکی از معتادان پل سوخته برای استعمال هرویین

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3605_966.jpg

    تصویری عادی از زیر پل سوخته در غرب کابل. معتادان در اینجا در میان زباله و فضولات انسانی زندگی می‌کنند. تا چندماه دیگر به خاطر بارانهای زمستانی و پر شدن رودخانه، این مکان دیگر قابل استفاده برای معتادان نخواهد بود و آنها مجبورند دوباره پراکنده شوند.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3606_411.jpg

    عبدل رحمان غدل، یک معتاد به هرویین است. در زمان طالبان (1996-2001) او، در 14 سالگی، به همراه خانواده به ایران فرار کردند تا از بند محرومیتهای شدید طالبان بگریزند. وقتی که جامعۀ ایران، آنها را به عنوان پناهندگانی بی‌سواد پس زد، آنها به خیابان زدند و از طریق کارهای مجرمانه و هر کار سطح پایینی که گیرشان می‌آمد، ارتزاق می‌کردند. یک دوست خیابانی اولین بار در 16 سالگی او را با هرویین آشنا کرد و تا امروز که 29 سال دارد معتاد است. خانواده‌اش او را ترد کردند و به تهران رفتند. او در سال 2003 به کابل بازگشت. او از ضعف شدید اعتماد به نفس رنج می‌برد و رنج و بدبختی زندگیش را به عدم توانش در ترک نسبت می‌دهد.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3607_483.jpg

    از چپ به راست: امال، اجمل و وحید؛ آنها دو هفته است که با هم در یک چادر زندگی می‌کنند.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3608_679.jpg

    نمایی از پل سوخته؛ این شهرک غیررسمی لجنزاری از سوزن و چشمان قرمز است. در بالای پل سوخته زندگی عادی جریان دارد.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3609_553.jpg

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3610_874.jpg

    بلال، 18 ساله، در حال آماده شدن برای مصرف تریاک در نزدیکی استادیوم المپیک در شمال کابل. پس از آنکه وی در سال 16 سالگی از ناحیۀ پا دچار آسیب دیدگی شد، صاحب کارش او را با مواد مخدر، به عنوان آرامبخش، آشنا کرد. وقتی خانواده، متوجه اعتیادش شدند، او را از خانه بیرون کردند. از آن زمان او به پایتخت آمده و در خیابانها سعی می‌کند، خود را زنده نگاه دارد. او احساس می‌کند جامعه او را فراموش کرده و به خاطر نداشتن سواد و ارتباط نمی‌تواند کار پیدا کند.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3627_932.jpg

    اجمل، 32 ساله، 18 سال است که اعتیاد دارد. او وقتی که برای فرار از دست طالبان به ایران پناه برده بود، هرویینی شد. امال (راست)، 20 ساله، پس از مرگ والدینش در سال گذشته، جذب گروههای مجرم در کابل شد. این دو برادر که در ژانویۀ امسال دوباره در کنار هم قرار گرفتند، با گدایی روزگار می‌گذرانند. اجمل، امال را از دنیای جرم بیرون کشید و او را متقاعد کرد تا به جای تزریق به هرویین را دود کند. او ادعا می‌کند که مصمم است به خاطر برادرش، مواد را ترک کند.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3611_558.jpg

    معتادان در محوطۀ بیرونی استادیوم المپیک کابل، از آفتاب پناه گرفته‌اند.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3612_287.jpg

    وحید، 53 ساله، 23 سال است که به هرویین اعتیاد دارد. او به اتفاقی از هرویینی‌های دیگر در استادیوم مشغول استعمال هرویین به روش‌های مختلف هستند. او 9 سال در ایران پناهنده بوده است.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3613_709.jpg

    معتادان در حال ترک در مرکز توانبخشی دولتی "جنگلک" واقع در کابل. اینجا یکی از تنها نهادهایی در این شهر است که چنین خدماتی ارایه می‌کنند. این مرکز میزبان 300 بیمار است. برنامۀ ترک مواد در این مرکز سه هفته طول می‌کشد، و در طول این مدت به بیماران غذا، دارو و لباس داده می‌شود. اگرچه بسیاری از کسانی که در این مرکز بستری هستند، بسیار مشتاق به نظر می‌رسند، ولی میزان بازگشت دوباره به مواد در میان افرادی که از اینجا مرخص می‌شوند بسیار بالاست.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3614_312.jpg

    غلام خان یک سرباز ارتش ملی افغانستان است. او از یک تیراندازی شدید در استان هلمند جان سالم به در برد. او از بیماران مرکز توانبخشی جنگلک است و جای جراحات خود را به ما نشان داد. یکی از اصلیترین دلایلی که برای میزان بالای اعتیاد در افغانستان ذکر می‌شود، آسیب‌های ناشی از جنگ است. غلام خان همچنان از دردی که جراحاتش برایش ایجاد می‌کند رنج می‌برد و مدعی است که مواد مخدر تنها تسکین بخش اوست. خانواده‌اش او را رها کرده‌اند و جراحاتش باعث شده نتواند به راحتی شغلی بیابد.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3615_679.jpg

    غلام خان

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3628_756.jpg

    فاروق، 5 ساله، از سندروم پرهیز نوزادی رنج می‌برد. دلیل ابتلای او به این سندروم، مصرف هرویین توسط مادرش در دوران بارداری بوده است. این سندروم باعث ایجاد معلولیت‌های اعصاب، و عوارض دردناکی همچون تب، تشنج، اسهال و استفراغ در فاروق شده است.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3616_249.jpg

    "نیروی واکنش سریع ضد مواد مخدر" در حال انجام مانور. متاسفانه خود نیروی پلیس افغانستان شدیداً به فساد آلوده است. از طرفی یک بررسی از سوی سازمان ملل متحد در سال 2012 نشان داد که 41 درصد نیروهای پلیس افغانستان، مواد مخدر مصرف می‌کنند.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3617_593.jpg

    ماموران پلیس در حال اجرای مانور

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3618_783.jpg

    امیر شاه، یکی مسئولان ارشد در امر آموزش ماموران نیروی واکنش سریع ضد مواد مخدر است. او می‌گوید: "ما سه جرم عمده داریم: مواد مخدر، فساد، و تروریسم. مهمترینشان مواد مخدر است، چرا که فساد در ادارات و تروریسم به مدد آن است که فرصت ادامۀ حیات می‌یابند." مسئولان ارشد دولتی، از جمله برادر حامد کرزای، به حضور در این صنعت دو میلیارد و ششصد میلیون پوندی متهم شده‌اند.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3620_455.jpg

    هر ساله، 600 مامور مرد و 30 مامور زن پس از شش ماه آموزش از آکادمی پلیس کابل فارغ التحصیل می‌شود.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3629_638.jpg

    عبداله، 36 ساله، 19 سال است که به هرویین و تریاک معتاد است. با وجود داشتن همسر و پنج فرزند در جلال آباد، او در پنج تلاشی که برای ترک داشته است، ناموفق بوده است. او علت عدم موفقیتش را نبود فرصت شغلی مناسب می‌داند.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3622_163.jpg

    گروهی از جوانان بیکار در حال حشیش کشیدن در قبرستان "کارت ساخی". آنها نبود فرصت شغلی مناسب را مهمترین مانع برای ترک می‌دانند: "بلایی که جنگ بر سر اقتصاد و جامعۀ ما آورده، دلیل روی آوردن ما به این است. شغل و پول در استانهای خودمان وجود ندارد." بر اساس گزارش سازمان ملل در سال 2013، تجارت غیرقانونی مواد مخدر، 23 درصد از تولید ناخالص ملی افغانستان را تشکیل می‌دهد و یک ستون حیاتی برای اقتصاد فلج شدۀ این کشور محسوب می‌شود.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3623_533.jpg

    اجتماعی که زیر پل سوخته شکل گرفته، روز به روز شکل پیچیده‌تری به خود می‌گیرد. با وجود این شرایط اینجا مشمئزکننده است، یک بازار موقت در آن شکل گرفته است. با آمدن زمستان، باران و آبدار شدن رودخانه، اجتماع معتادان دوباره در سطح شهر پراکنده خواهند شد.

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3624_628.jpg

    یک معتاد در حال مصرف تریاک

    afaradeed.ir_files_fa_news_1394_1_19_3625_478.jpg

    حسیب الله می‌گوید: "اینجا جهنم است. ما میان خاک و گه می‌خوابیم. همه همیشه در حال دعوا هستند، اما به محض اینکه تزریق می‌کنند به خواب می‌روند، می‌افتند و یادشان می‌روند کجا هستند. وقتی کسی می‌میرد، دولت می‌آید و جسدش می‌برد و نگه می‌دارد تا خانواده‌اش برای بردنش بیاید. اینجا دستیار دکتر هست، فارغ التحصیل دانشگاه هست، سرباز سابق هست—آنها مشکل خانوادگی دارند، عزیزی را در جنگ از دست داده‌اند، مشکل اقتصادی دارند. بعضیشان زمانی پولدار بودند. آنها تفننی شروع کردند و حالا نمی‌توانند مواد را کنار بگذارند.
     

    موضوعات مشابه

    yas25, .محمدرضا, mania&mina و 1 کاربر دیگر از این پست تشکر کرده اند.
  2. دخترشیطون

    دخترشیطون کاربر تایید شده

    تاریخ عضویت:
    ‏10 ژانویه 2015
    ارسال ها:
    42
    تشکر شده:
    489
    جنسیت:
    زن
    امیدوارم هیچکس سمت اعتیاد نره.....
     
  3. rahaie

    rahaie کاربر تایید شده

    تاریخ عضویت:
    ‏28 نوامبر 2014
    ارسال ها:
    295
    تشکر شده:
    848
    جنسیت:
    مرد
    چرارفتی کابل داداش همین تهران خودمون که وضعش ازافغانستان هم بدتره.میگی نه. همین اسفندماه 93سردارتهرانی مقدم گفت دسترسی به مواددرتهران کمتراز5دقیقه است.به دردجامعه خودمون برسیم.فک نکنیم که توکشورما گل وبلبل وخوش وخرم هستند.بروزیرپوست شهرببین چه خبره.
     
XenForo Add-ons by Brivium ™ © 2012-2013 Brivium LLC.