1. بالاخره مسابقه کاربر برتر با جوایز ارزشمند برای فعالترین کاربران!
    هر ماه ربع سکه بهار آزادی و چندین فلش مموری به کاربران برتر به انتخاب شما!
    برای اطلاعات بیشتر حتما به انجمن مسابقات و جوایز سر بزنید.
    رد اعلامیه

یونتوس

شروع موضوع توسط momonina10 در ‏23 ژوئیه 2012 در انجمن معرفی تیم های ایران

  1. momonina10

    momonina10 مهمان

    سال تاسیس باشگاه ۱۸۹۷

    ادرس پستی باشگاه تورینو - خیابان گالییه و فراریس ۳۲

    ادرس ورزشگاه باشگاه تورینو-استادیوم المپیکو، ۲۵٫۴۵۱ خیابان فیلادلفیا ۸۸

    ادرس محل تمرین باشگاه مرکز یوونتوس- خیابان استوپینیجی ۱۸۳ وینوو

    صاحب اصلی باشگاه خانواده بزرگ انیلی

    مدیریت باشگاه جیامپیرو بونی پرتی - فرانزو گراند استیونس

    مدیرعامل باشگاه کوبولی جیلی

    مربی باشگاه کلودیو رانیری

    نائب رئیس باشگاه کلود بلانک

    مدیر ورزشی باشگاه جیان مونتالی

    مدیر نقل و انتقالات باشگاه السیو سکو

    شرکت تولیدی اجناس باشگاه شرکت نایک

    اسپانسر اصلی باشگاه نیو هلند - فیات

    مربی بدن ساز :ریکاردو کاپاننا

    وب‌گاه باشگاه : www.juventus.com

    وب‌گاه فارسی و رسمی باشگاه:www.juventus.ir

    تاریخ تأسیس باشگاه: ۱۸۹۷ میلادی

    نام استادیوم فعلی : المپیک تورین

    نام استادیوم اسبق : دل آلپی

    رنگ لباس : سفید و سیاه (بیانکونری)

    رنگ لباس دوم : زرد مایل به طلایی

    یوونتوس واژه‌ای لاتین است به معنای جوانی. و بیانکونری واژه‌ای است ایتالیایی به معنای سیاه و سفید
    تاریخچه باشگاه یوونتوس ایتالیا

    افسانه خواستن ؛ در یک روز زیبا و به یاد ماندنی در اولین روز ماه نووامبر بر روی نیمکتی در خیابان ره اومبرتو توسط گروهی جوان که در دبیرستان داتزلیو تحصیل می‌کردند، درکنار رویای داشتن یک تیم ورزشی، همراه با تاسیس یک تیم فوتبال اغاز شد و به این ترتیب یوونتوس در تاریخ ۱ نووامبر ۱۸۹۷ در تورینو متولد شد. مجموعه‌ای متمدن که برای بازی فوتبال ، تفریح و لذت بردن از فوتبال و خواسته‌ها و ایده‌های نو توسط شاگردان مدرسه ماسیمو داتزلیو تاسیس شد. برادران کنفاری سرانجام در اولین روز ماه نووامبر تصمیمی که از مدتها پیش در نظر گرفته بودند را عملی ساختند تا حیات باشگاهی به عظمت یوونتوس اغاز شود.

    اولین دیدار این تیم تازه تاسیس با حضور جوانان و دوستداران در تئاتر ساختمان دارما برگزار شد. انریکو کنفاری در نخستین سخنان خود از خواسته‌های بزرگ باشگاه صحبت می‌کند، وی تاکید دارد با شروع فصل پاییز خواسته و ارزویی که از مدتها پیش داشته‌اند به وقوع پیوست.

    ایوجنیو و انریکو تصمیم مهمی در زندگی خود گرفته بودند و خواستار داشتن یک باشگاه حرفه و بزرگ فوتبال بودند، بنابر این زمانی که با شوق جوانان روبرو شدند با قاطعیت بیشتری برنامه و کار خود را ادامه دادند.
    نخستین محل باشگاه

    سرانجام برادران کنفاری در دفتر کوچک خود در خیابان ده اومبرتو۴۲ تشکیل جلسه می‌دهند، جلسه‌ای که با حضور مسولین ابتدایی و بازیکنان و جوانان عاشق فوتبال برگزار می‌شود و اخرین اندیشه این جوانان که رویای داشتن مقر و محلی برای باشگاه است مطرح می‌شود، برادران کنفاری می‌دانند که برای داشتن یک تیم بزرگ می‌بایست محلی مناسب تهیه نمایند، این دو جوان خیلی زود ساختمانی با چهار اتاق و یک حیات پیدا می‌کنند که می‌توانست محلی مناسب برای یک تیم جوان و تازه تاسیس باشد.
    نام گذاری باشگاه

    با تشکیل یک تیم جوان و مشخص شدن محل استقرار تیم، وظیفه‌ای دیگری نیز بر شانه‌های تاسیس کننده گان سنگینی می‌کرد، این باشگاه می‌بایست نامی برای خود داشته باشد، بار دیگر براداران کنفاری جلسه‌ای تشکیل دادند و سه نام، جامعه‌ای که با قدرت پیش می‌رود، جامعه ورزشی ماسیمو داتزلیو و باشگاه ورزشی یوونتوس مد نظر گرفته شد. با توجه به جوانی باشگاه و جوانانی که با عشق فراوان دراین تیم بازی می‌کردند، گروه تصمیم گرفت نام باشگاه ورزشی یوونتوس را انتخاب نماید و به این ترتیب و با تایید گروه، باشگاه ورزشی یوونتوس نام گذاری شد.. گفتنی است که کلمه یوونتوس ریشه‌ای لاتین دارد و به معنای جوان و یا جوانان است. ایوجنیو کنفاری نخستین مدیر یوونتوس خیلی زود پست ریاست را رها کرد و برادراش انریکو از سال ۱۸۹۸ به ریاست باشگاه رسید. پس از این تغییر در سطح مدیریت، باشگاه برای نخستین بار محل خود را به ساختمانی سه اتاقه همراه با یک حیات به نام کروچتا در خیابان پیاتزای ۴ تغییر می‌دهد.
    نخستین دیدار رسمی یوونتوس

    یووه ابتدا به صورت غیر حرفه‌ای در رقابت‌های مختلف حاضر می‌شود و در نهایت بیانکونری‌ها اولین حضورشان را در رقابت‌های قهرمانی در سال ۱۹۰۰ تجربه می‌کنند. نخستین بازی رسمی در تاریخ ۱۱ مارس ۱۹۰۰ برابر تورینو است که با شکست همراه می‌شود. سپس در سال ۱۹۰۱ به نیمه نهایی می‌رسند و در سال‌های ۱۹۰۳ و ۱۹۰۴ در دیدار فینال برابر جنوا تن به شکست می‌دهند.
    رنگ پیراهن یوونتوس

    لباس نخستین این تیم پیراهن‌های صورتی بود که بعدها رنگ خود را به راه راه سیاه و صورتی تغییر داد؛ ناهماهنگی این رنگ‌ها نارضایتی مدیران ان زمان یووه را به وجود اورده بود و در نهایت صورتی جای خود را به رنگ سفید داد تا رنگ محبوب سیاه و سفید فعلی به وجود اید، این رنگ تاثیر پذیری زیادی از باشگاه تاتنهام انگلیس داشت و خیلی زود با کسب اولین افتخار نزد هواداران محبوب شد. البته در اولین دیدار بانوی پیر با پیراهن جدید برابر جنوا شکست خورد و در ادامه چند شکست دیگر بداقبالی این رنگ را نشان داد با این حال مدیران تصمیم گرفتند خود را با رنگ پیراهن‌های جدید تطبیق دهند و سرانجام دو سال بعد یوونتوس با این پیراهن اولین اسکودتوی خود را در سال ۱۹۰۵ فتح کرد، این قهرمانی در زمان مدیریت الفردو دیک به دست امد، مدیری که سال‌ها بعد به باشگاه رقیب تورینو پیوست.
    تاریخچه مختصر باشگاه یوونتوس

    از روی یک نیمکت رویایی بزرگ اغاز شد (۱۸۹۷)

    اولین اسکودتوی یوونتوس (۱۹۰۵ - ۱۸۹۸)

    همراه با شروع اولین جنگ جهانی (۱۹۲۳ - ۱۹۰۶)

    دومین اسکودتوی یوونتوس (۱۹۲۹ - ۱۹۲۳)

    دوران طلایی و رویایی یوونتوس (۱۹۳۵ - ۱۹۳۰)

    در حاشیه جنگ جهانی دوم (۱۹۴۹ - ۱۹۳۵)

    اولین اسکودتوی بونیپرتی (۱۹۵۷ - ۱۹۴۹)

    دوران شکوه سیوری و چارلز (۱۹۶۱ - ۱۹۵۷)

    همراه هررا اسکودتوی دیگری از ان یووه شد (۱۹۶۹ - ۱۹۶۱)

    سه اسکودتوی دیگر به افتخارات باشگاه افزوده شد (۱۹۷۶ - ۱۹۶۹)

    اولین اسکودتوی تراپاتونی (۱۹۸۲ - ۱۹۷۶)

    دوران شکوه پلاتینی (۱۹۸۶ - ۱۹۸۲)

    دوران شکوه زوف (۱۹۹۰ - ۱۹۸۶)

    اغاز نه سال باشکوه (۱۹۹۴ - ۱۹۹۱)

    جام‌هایی که با لیپی به دست امد (۱۹۹۸ - ۱۹۹۵)

    اغاز حرکتی نو با مربیگری انچلوتی (۲۰۰۱ - ۱۹۹۹)

    لیپی بار دیگر در کنار بانوی پیر بود (۲۰۰۳ - ۲۰۰۲)

    همراه مربی سابق رم، کاپلو بازیکنانی نظیر امرسون و زلاتان راهی یووه شدند (۲۰۰۶ - ۲۰۰۴)

    تبعید به سری ب و قهرمانی در رقابت‌های سری ب همراه با دیدیه دشام (۲۰۰۶ - ۲۰۰۷)

    ایستادن در جایگاه سوم و عنوان اقای گلی رقابت‌ها توسط الساندرو دل پیرو (۲۰۰۸ - ۲۰۰۷)
    ۱۹۰۶ - کسب دومین اسکودتو

    لحظات خوش و زیبایی در حال سپری شدن نبود و یووه نزدیک به دو دهه زیر سایه تیم‌های میلانی قرار داشت و نتوانست قهرمانی نخست خود را تکرار کند. طی این سالها مدیران و بازیکنان به این نتیجه رسیدن که برای نگاه داری گفتگوها و حوادث، مجله‌ای نیاز است، بنابر این در ۱۰ ژوئن ۱۹۱۵ مجله هورا یوونتوس که امروزه ماهنامه معروف این باشگاه به حساب می‌اید متولد شد. همچنین گفته می‌شود کارادو کورادینی که در فصل ۱۹۲۰ - ۱۹۱۹ رئیس باشگاه بود سرود یوونتوس را تصنیف کرده‌است. روال ناکامی‌ها ادامه داشت تا سال ۱۹۲۳ که خانواده مطرح انیلی وارد عرصه حیات باشگاه شدند. در ۲۴ جولای سال ۱۹۲۳ ریاست باشگاه را ادواردو انیلی (پدر جووانی (جانی) و اومبرتو انیلی) به عهده گرفت. او پسر مالک و بنیانگذار کمپانی فیات بود. همراه با مدیریت قدرتمند این مرد بزرگ افتخارات و پیروزی‌های بانوی پیر نیز اغاز شد. بیانکونری‌ها با او در سال ۱۹۲۶ دومین اسکودتوی خود را نیز فتح کردند تا ادواردو نخستین قهرمانی مدیریت خود را تجربه کند. این قهرمانی با مربیگری جنو کارولی به دست امد و بازیکنانی نظیر کومبی، روزتا، الماندی، ویولا، بیگاتو، هیتزر و توریانی در این تیم قهرمان حضور داشتند.
    ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۵ - شکوه یوونتوس و تولد افسانه یوونتوس با فتح ۵ اسکودتو

    طی سال‌های ۱۹۳۵ - ۱۹۳۰ افسانه یوونتوس متولد می‌شود و قدرت برتر و محبوب ایتالیا از راهمی‌رسد. ادواردو که همچنان تا سال ۱۹۳۵ رهبری باشگاه بزرگ یووه را به عهده داشت در کنار جووانی ماتزونیس نایب رئیس باشگاه توانست در دهه سی یوونتوس را تبدیل به قدرت بلامنازع ایتالیا نماید. سیاه و سفید پوشان سرزمین چکمه‌ای طی سالیان ۳۱ الی ۳۵ توانستند پنج اسکودتوی دیگر را برای باشگاه به ارمغان بیاورند و با کسب پنج عنوان قهرمانی متوالی رکورد جاودانه‌ای را به نام خود به ثبت برسانند. بازیکنان بزرگ ان زمان نمایشی را ارائه کردند که هرگز فراموش شدنی نیست، بورل مهاجم بیانکونری‌ها در فصل ۱۹۳۲ باورنکردنی ظاهر شد وی در ۲۸ بازی ۲۹ گل به ثمر رساند و رکوردی فوق العاده به نام خود ثبت کرد. در این دوران انیلی در کنار همکارانش تصمیم گرفت ورزشگاهی اختصاصی برای یووه تهیه نماید و سرانجام در فوریه ۱۹۳۴ یووه در ورزشگاه جدیدش به نام کوموناله (المپیکوی فعلی) به میدان رفت، ورزشگاهی که بعدها خاطرات بسیار دیدنی و زیبایی از اسطوره‌هایی مانند بونیپرتی، به ته گا و پلاتینی در خود زنده نگاه داشته‌است. در مسابقات جام جهانی ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ بازیکنان یوونتوس اسکلت اصلی تیم ملی ایتالیا را تشکیل می‌دادند، اتفاقی که در جام جهانی ۱۹۸۲ نیز تکرار شد. در زمان مربیگری کارلو کارکانو یوونتوس هفت بازیکن ملی پوش به نام‌های کومبی، روزتا، مونتی، فراری،بورتولینی، بورل و اورسل را در تیم ملی ایتالیا داشت که توانستند قهرمان جام جهانی ۱۹۳۴ شوند، درست زمانی که یووه قدرت برتر و بی نظیر ایتالیا محسوب می‌شد و هفت اسکودتو را در کارنامه حیات خود می‌دید یک حادثه تلخ و ناگوار برای باشگاه رخ داد، در جولای ان سال ادواردو انیلی مدیر موفق و دوست داشتنی در سانحه هوایی مشهور جنوا درگذشت و از ان اتفاق سیاه و تلخ، یووه به مدت ۱۲ سال که یک انیلی دیگر در راس مدیریت باشگاه امد به حاشیه رفت.
    ۱۹۳۵ تا ۱۹۵۵ - جنگ جهانی دوم و بازگشت یک انیلی دیگر

    تکرار افتخارات دهه سی به مدت یک دهه متوقف شد البته طی این سال‌ها قهرمانی در دو کوپا ایتالیا به افتخارات باشگاه اضافه شد. نخستین قهرمانی یووه در جام حذفی کشورش به تاریخ ۱۹۳۸ با مربیگری ویرجینو روزتا باز می‌گردد. در فصل ۳۹ - ۳۸ یووه با ایستادن در رده هشتم جدول دوران افول خود را می‌گذراند. اما این بار یوونتوس عزم خود را برای بازگشتی قدرتمند زجم می‌کند تا بار دیگر به پیروزی‌هایی ارزشمند دست یابد. پس از مدتها دربی تورینو فرامی‌رسد، ۱۴ اکتبر ۱۹۴۵، تورینو همان تیم قدرتمند گذشته‌است اما یووه نیز بسیار قدرتمند به نظرمی‌رسد و درپایان نیز به پیروزی ۲ بر یک برابر تورینی‌ها دست می‌یابد تا برتری خود را به همشهری خود ثابت نماید. طی سال‌های ۳۵ الی ۴۷ مدیرانی نظیر کراوری، ده لا فورست و دوزیو در راس کار قرار گرفتند و نتواستند شکوه یووه را نمایان سازند و سرانجام پس از نتایج نه چندان موفق و درخشان؛ پیرو دوزیو جای خود را به جانی (جووانی) انیلی داد، فرزند ادواردو به باشگاه و خانه خود در تاریخ ۲۲ جولای ۱۹۴۷ بازگشته بود تا پیروزی‌های گذشته و خاطرات زیبای دوران رهبری پدرش را تکرار کند. با امدن جانی (جووانی) اسکودتوهای هشتم و نهم در فصل‌های ۵۲-۵۱ ، ۵۰ - ۴۹ از راه رسید. اما افسوس که عمر ریاست وی کوتاه بود و خیلی زود از سمت خود استعفا داد. با این حال یووه با بازیکنانی نظیر بونیپرتی، پارولا و هنسن همچنان به افتخارات خود می‌افزود. گل‌های زیبا و به یاد ماندنی فراوان از این ستارگان عظمت دوست داشتنی را تقدیم بانوی پیر می‌کرد. جانی انیلی (جووانی) ۱۸ سمپتامبر ۱۹۵۴ پست ریاست را رها می‌کند و از باشگاه جدا می‌شود.
    ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۱ - درخشش سیوری و بونیپرتی در کنار مدیریت اومبرتو انیلی

    با جدایی جانی انیلی (جووانی)، به مدت یک سال باشگاه تحت نظارت سه مسول هدایت شد و یک سال بعد در نووامبر ۵۶ اومبرتو انیلی برادر جانی (جووانی) راهی باشگاه شد تا قدرت و نفوذ خانواده انیلی همراه با قدرت باشگاه یوونتوس ادامه داشته باشد. اومبرتو تا سال ۱۹۶۲ سمت مدیریت یوونتوس را در اختیار داشت که در این سال به دلیل ادامه تحصیل و اخذ مدرک پروفسوری از سمت مدیریت یووه کناره گیری کرد. این تیم در این سال‌ها دو ستاره بزرگ حیات خود را به نام‌های سیوری و چارلز خریداری کرد و توانست اسکودتوی دهم را نیز فتح نماید. بروسیس دهمین قهرمانی بانوی پیر را در فصل ۵۸ - ۵۷ به دست اورد تا با کسب این عنوان، اولین ستاره یووه نیز از راه برسد. با این قهرمانی بانوی پیر اجازه یافت ستاره طلایی را بر روی پیراهن خود حک کند و به بالای ارم باشگاه نیز اضافه شود. قدرت مدیریت جدید به همراه درخشش بونیپرتی شکوه زیبایی را برای باشگاه به ارمغان اورده بود و یووه توانست با هدایت مربیانی مانند چزارینی، پارولا، امارال و هررا در دهه شصت سه عنوان قهرمانی را کسب کند. دهه ۶۰ با کسب سه اسکودتو و سه قهرمانی در کوپا ایتالیا به نوعی تکرار درخشش دهه ۳۰ بود. طی این سال‌ها ستارگانی برجسته همچون؛ هنسن، پارولا، پرایست، بونیپرتی، چارلز و سیوری با پیراهن سیاه و سفید یووه در میادین فوتبال حاضر شدند و در دنیای فوتبال شهرتی کسب کردند. سیوری با درخشش بی نظیر و گلزنی‌های ارزشمند خود تبدیل به مهره‌ای خوش نام در دنیای فوتبال شد و در سال ۱۹۶۱ توانست توپ طلا را از ان خود کند. با پایان فصل ۶۹ هیربرتو هررا مربی استثنایی نیمکت بیانکونری‌ها را ترک می‌کند و کارنیلیا جانشین وی در پست مربیگری یووه می‌شود. گفتنی است که طی سالهای ۶۲ الی ۷۱ هدایت باشگاه به ویتوره کاته لا واگذار شده بود.
    ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۰ - خداحافظی بونیپرتی و اغاز دوران موفقیت امیز بونیپرتی

    سرانجام زمان خداحافظی فرامی‌رسد و بونیپریتی پس از چند سال بازی و حضوری استثنایی در سال ۷۱ از دنیای فوتبال خداحافظی می‌کند و بلافاصله به مدیریت باشگاه منصوب می‌شود. در زمان ریاست وی چهار مربی بزرگ و نامی همچون ویکپالک، پارولا، تراپاتونی و زوف هدایت بانوی پیر را به عهده گرفتند. بونیپرتی نزدیک به بیست سال رهبری بانوی پیر را به عهده گرفت و توانست درخشش دوران بازیگری اش را در این پست نیز تکرار کند؛ کسب نه اسکودتو و رساندن شمار اسکودتوهای یوونتوس به عدد بیست و دو و گرفتن ستاره دوم باشگاه با قهرمانی در سال ۸۲، دو قهرمانی در جام حذفی به همراه نخستین عنوان قهرمانی بانوی پیر در اروپا و کسب جام لیگ قهرمانان اروپا در سال ۸۵ ، قهرمانی در سال ۷۷ در جام یوفا برای نخستین بار؛ رسیدن به کاپ قهرمانی رقابت‌های جام در جام در سال ۸۴، یک سوپر جام اروپا که در سال ۸۵ به دست امد از افتخارات بسیار ارزنده و بزرگی به شمار می‌رود که در دوران دو دهه مدیریت موفق بونیپرتی به دست امد. جووانی تراپاتونی که ده سال هدایت یوونتوس را به عهده گرفته بود توانست در سال ۸۲ با قهرمانی یووه در سری آ ستاره دوم را از ان باشگاه نماید تا بانوی پیر تنها تیم ایتالیایی باشد که قهرمانی‌هایش به عدد بیست می‌رسید.در دو دهه ستارگان مشهوری پیراهن سیاه وسفید یوونتوس را برتن کردند؛ ستارگانی مانند : دینوزوف ، پلاتینی، تاردلی، بونیک، کابرینی، روسی، جنتیله، اناستازی، به نه تی، شیره آ از جمله بازیکنان بسیار مهم دهه ۷۰- ۸۰ این باشگاه بودند. اما این بار نیز یک اتفاق تلخ دیگر برای سیاه و سفیدپوشان یووه، باشگاه را تحت تاثیر قرار می‌دهد، اتفاقی که در دهه ۸۰ برای بانوی پیر ایتالیا به وقوع می‌پیوندد، رویدادی سیاه که به مانند سال ۳۵ همزمان با شکوه و بزرگی یووه‌است، این حادثه در فینال لیگ قهرمانان در۲۸ می‌سال ۱۹۸۵ در ورزشگاه هیسل بلژیک روی داد، در دیدار یوونتوس برابر لیورپول انگلیس به دلیل درگیری هواداران دو تیم ۳۹ هوادار کشته (برخی منابع شمار کشته شدگان را ۴۹ نفر اعلام کردند) و بیش از ۳۰۰ زخمی به جای می‌ماند و لقب فینال خونین را به خود می‌گیرد. در این دیدار یووه با تک گل میشل پلاتینی که از روی نقطه پنالتی به ثمر رسید قهرمان این دیدار خونین می‌شود تا نخستین قهرمانی خود را در اروپا جشن بگیرد البته جشنی که همراه با تلخی و از دست دادن تعدادی هوادار بود. در فصل ۱۹۸۶ - ۱۹۸۵ روزهای خوش یووه همچنان ادامه دارد و سیاه و سفید پوشان در ۸ دسامبر ۸۶ راهی توکیو می‌شوند تا در جام بین قاره‌ای شرکت کنند و در نهایت نیز با قهرمانی در این جام به کار خود پایان می‌دهند. قدرت یووه پس از این سال چند سالی رو به افول رفت و ستارگانی مانند پلاتینی و شیره آ مهره‌ای که با ۵۵۲ بازی یکی از ستاره‌های استثنایی حیات یووه محسوب می‌شود از تیم خداحافظی کردند. فصل جدید در راه است و این بار پس از ده سال جووانی تراپاتونی بر روی نیمکت سیاه و سفیدپوشان مشهور ایتالیا حضور ندارد و دوره جدیدی اغاز می‌شود. در دهه ۸۰ پائولو روسی مهاجم سرشناس یووه و ایتالیا نیز در سال ۸۲ توپ طلا را به خود اختصاص می‌دهد تا دومین ستاره بیانکونری باشد که این افتخار را کسب می‌کند. این افتخار طی سه سال متوالی ۸۳ الی ۸۵ توسط میشل پلاتینی تکرار شد تا ستاره سوم یووه در این زمینه باشد. یوونتوسی‌ها در جام جهانی ۸۲ هفت نماینده در تیم ملی ایتالیا داشتند تا خاطره جام جهانی ۳۴ تکرار شود؛ زوف، جنتیله، کابرینی، شیره آ، کایزیو، تاردلی و روسی ستاره‌های بیانکونری حاضر در تیم اتزوری‌ها بودند که قهرمانی دیگری را به دست می‌اورند. تمام این افتخارات با مدیریت ستاره سالیان گذشته یووه جامپیرو بونیپرتی رقم خورد. در فصل ۹۰ - ۸۹ یوونتوسی‌ها تیمی رویایی تشکیل داده بودند، جوانانی نظیر اسکیلاچی، کازیراگی و مدافعینی همچون داریو بونتی توانسته بودند فرم یک تیم ایده ال و دوست داشتنی را به دست بیاورند، یک جام قهرمانی در کوپا ایتالیا نتیجه تلاش و ارزش این بازیکنان بزرگ بود.
    ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۳ - دوران شکوه یوونتوس همراه با مربیگری لیپی

    سال ۱۹۹۰ ویتوریو کایزوتتی جانشین بونیپرتی شد، او تا سال ۲۰۰۳ درکنار یووه ماند و در طول ریاست خود افتخارات و پیروزی‌های ارزنده دیگری را به مجموعه بیانکونری افزود. با اغاز دهه ۹۰ بار دیگر شکوه یوونتوس شروع شد؛ و استادیوم مه گرفته دل الپی که به تازگی میزبانی رقابت‌های یوونتوس را به عهده گرفته بود شاهد افتخارات زیادی شد. در سال ۹۰ یک کوپا ایتالیا و قهرمانی دوم در جام یوفا با مربیگری دینو زوف به کارنامه ورزشی باشگاه افزوده شد و جام سوم یوفا نیز در سال ۹۳ با تراپاتونی راهی ساختمان باشگاه یووه می‌شود. بانوی پیر که از اواسط دهه ۹۰ دوباره به اوج بزرگی خود رسیده بود در لیست تیم خود بازیکنان خوش نام و مطرحی مانند باجو، ویالی، راوانلی، دل پیرو(بهترین گلزن تاریخ یووه همراه با بیشترین بازی با پیراهن یوونتوس) ،پروتزی، دشام، کونته، فرارا، داویدز و زیدان (دارنده توپ طلا در سال ۹۸) را می‌دید که در کنار مدیران و مربیانی برجسته برای بزرگی یووه می‌کوشیدند. در ان دوران سرشناش ترین ستارگان ان دهه در سطوح بازیگری و مربیگری و مدیریت دنیای فوتبال در مجموعه بیانکونری گردهم امده بودند و یووه با این بزرگان توانست قدرت بزرگ اروپا شود و پیروزی‌ها و افتخارات ارزشمندی کسب کند. طی سال‌های ۹۱ الی ۹۴ یوونتوس ستاره ارزشمندی به نام روبرتو باجو را در کنار خود می‌دید، مهره‌ای که در سال ۹۳ موفق به دریافت توپ طلا شد تا به بازیکنان یووه در این افتخار اضافه شود. تراپاتونی که از سال ۹۱ بار دیگر به تیمشش بازگشته بود پس از اتمام فصل ۹۴ از تیم جدا می‌شود و راه برای حضور مربی ای مطرح و برجسته هموار می‌شود و در نهایت مارچلو لیپی بر روی نیمکت هدایت سیاه و سفیدپوشان یووه می‌نشیند.. در سطوح مدیریت نیز مهره‌هایی نظیر به ته گا، جیرائدو و موجی وارد عرصه فعالیت می‌شوند. لیپی همراه خود سه اسکودتوی متوالی را در فصل‌های ۹۵- ۹۴، ۹۷ - ۹۶ و۹۸ - ۹۷ به نام یوونتوس ثبت می‌کند. یک قهرمانی در کوپا ایتالیا در فصل ۱۹۹۵، دو سوپر کوپای ایتالیا در فصول ۹۵ و ۹۷ و قهرمانی دوم بانوی پیر در لیگ قهرمانان اروپا که در فصل ۹۶ - ۹۵ به دست امد و جام بین قاره‌ای سال ۹۶ نیز از افتخارات ارزنده مارچلو لیپی به شمار می‌روند. یوونتوس دهه نوه فوق العاده با عظمت و باشکوه بود، لیپی در کنار ویالی و جوانی خوش چهره به نام الساندرو دل پیرو که بعدها تبدیل به محبوب ترین ستاره بیانکونری می‌شود تیمی دوست داشتنی و بزرگی را تشکیل داده بود. تیم این مربی برجسته در رقابت‌های اروپایی نیز می‌درخشید؛ تاریخ روز ۲۲ می‌۹۶ را نشان می‌داد و ورزشگاه المپیکوی رم منتظر برگزاری دیدار فینال لیگ قهرمانان اروپا میان دو تیم یوونتوس و اژاکس بود، بازیکنان دو تیم ۹۰ دقیقه قانونی را با نتیجه یک بر یک به پایان رساندند تا ضربات پنالتی برنده دیدار را مشخص کند، سیاه و سفیدپوشان شهر تورینو با نتیجه ۴ بر ۲ در ضربات پنالتی بر حریف غلبه می‌کنند و قهرمان لیگ قهرمانان اروپا در سال ۹۶ می‌شوند و به این ترتیب به کسب افتخارات ادامه می‌دهند. در این سال سیاه و سفید پوشان شهر تورینو اندره افورچوناتو یکی از بزرگان گذشته خود را از دست داد. یوونتوس در سال‌های ۹۷ - ۹۶ و ۹۸ - ۹۷ نیز به فینال لیگ قهرمانان اروپا راه یافت اما برابر حریفان شکست خورد و در جایگاه دوم ایستاد. یووه ابتدا در فینال برابر دورتموند با نتیجه ۳ بر یک شکست خورد تا به دومین جام قهرمانی متوالی خود در لیگ اروپا دست نیابد و در فصل اتی نیز برابر کهکشانی‌های رئال با نتیجه یک بر صفر متحمل شکست شد و دومین ناکامی متوالی خود را در فینال لیگ قهرمانان اروپا تجربه می‌کند. در سال‌های ۹۷ و ۹۸ یووه صاحب مهاجمانی تیزهوش و فرصت طلب بود، دل پیرو و فیلیپو اینزاگی خط حمله‌ای زهردار و فوق العاده‌ای تشکیل داده بودند و گل‌های حساس و ارزشمندی که یکی پس از دیگری توسط این دو مهاجم بزرگ به ثمر می‌رسید و پیروزی‌های ارزنده‌ای از ان یووه خود می‌شد. در حالی که چهره جوان و دوست داشتنی بیانکونری‌ها الساندرو دل پیرو؛ امید دریافت جوایزی نظیر توپ طلا در سال ۹۸ بود، شدیدا از ناحیه زانو اسیب می‌بیند، مصدومیتی که او را برای مدتها خارج از میادین می‌فرستد تا تیم و مربیان را تنها گذارد و از دریافت این جوایز نیز محروم شود. با پایان دهه ۹۰ فروغ بیانکونری‌ها نیز کمرنگ شد، رفتن لیپی و امدن انچلوتی چندان موفق امیز نبود و کارلتو تنها یک قهرمانی در جام اینترتوتو را در کارنامه دو سال مربیگری خود در یووه به جای می‌گذارد. تابستان ۲۰۰۰ یووه یکی از مهمترین خریدهای خود را انجام می‌دهد، یک روز پس از فینال یورو ۲۰۰۰ در دیداری که اتزوری‌های ایتالیا در اخرین دقایق با گل معروف به گل مرگ دیوید ترزگه از فتح جام دور می‌مانند، پیشنهاد سران یووه برای جذب ترزگه در کلیه رسانه‌ها و مطبوعات ورزشی منتشر می‌شود و سرانجام با توافق طرفین این مهاجم بزرگ راهی شهر مه گرفته تورینو می‌شود تا دوران گلزنی خود را با پیراهن یووه ادامه دهد با پیوستن به پرافتخارترین تیم ایتالیا دوران تازه‌ای از زندگی ورزشی دیوید اغاز می‌شود. یووه که با انچلوتی به افتخار بزرگی دست نیافته بود تصمیم به تغییر مربی می‌گیرد و درخشش بیانکونری با بازگشت مرد همیشه پیروز یووه، مارچلو لیپی که از فصل ۲۰۰۲ - ۲۰۰۱ بار دیگر هدایت یوونتوس را به عهده گرفته بود به تیم روی می‌اورد و قدرت گیری سرشناس ترین تیم ایتالیایی با ستارگانی بوفون، ندود و سالاس از سر گرفته می‌شود. این مربی بار دیگر یوونتوس را به اوج خود بازگرداند وتیم محبوب و دوست داشتنی ای را به جهان معرفی کرد. دو قهرمانی در سوپر کوپای ایتالیا به همراه شکوه و عظمت عجیب بیانکونری در دنیای فوتبال در کنار ستارگانی دوست داشتنی همچون دل پیرو، ترزگه، داویدز، زیدان و ندود هافبک چک تبار و دارنده توپ طلا در سال ۲۰۰۳، از یووه تیمی استثنایی ساخته بود. لیپی خود با محبوبیتی که نزد هواداران کسب کرده بود توانست بر ارزش و محبوبیت بانوی پیر بیافزاید و به این ترتیب اسکودتوهای بیست و شش و بیست و هفت در سال‌های ۲۰۰۲ - ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳ - ۲۰۰۲ نیز ما هدایت این مربی ارزنده راهی باشگاه بزرگ یوونتوس شدند. در این سالها اتفاق مهم دیگری در حیات باشگاه روی داد و در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۰۱ باشگاه یوونتوس وارد بورس شد تا به اعتبار خود بیافزاید. طی این سال‌ها یوونتوسی‌ها در خرید بازیکنان مطرح و ستارگان نامی فوق العاده استثنایی ظاهر شدند و با مدیریت منظم توانستند تیمی قدرتمند و شایسته را راهی میدان نمایند. در تمام این سالها خانواده بزرگ و قابل احترام انیلی به عنوان مالک اصلی باشگاه حامی تیم و بازیکنان بودند و همواره با حضور در صحنه‌های حساس حمایت خود را از باشگاه ثابت می‌کردند؛ ستارگان و تیفوسی‌های بیانکونری نیز به خوبی و با احترام خاصی از جووانی (جانی) و اومبرتو انیلی مدیران گذشته و صاحبان ان زمان باشگاه نام می‌بردند. در نخستین ماه سال ۲۰۰۳ حادثه‌ای تلخ، بار دیگر مجموعه بیانکونری را در سوگ نشاند، در حالی که تنها ۲۴ روز از اغاز سال جدید می‌گذشت، جووانی انیلی (جانی) مدیر اسبق باشگاه که با خود افتخارات ارزشمندی را برای باشگاه به همراه اورده بود درگذشت. تنها یک سال پس از مرگ جووانی انیلی (جانی) وکیل و صاحب باشگاه بانوی پیر که شخصی محترم و بزرگ برای ورزش ایتالیا محسوب می‌شد، برادرش اومبرتو انیلی نیز درگذشت، اومبرتو در تاریخ ۲۷ می‌سال ۲۰۰۴ از دنیا رفت تا به یکباره بانوی پیر حامیان اصلی خود را از دست بدهد با فوت این بزرگان خانواده انیلی همچنان حمایت خود را از باشگاه دریغ نکرد و در کنار یوونتوس ماند. مارچلو لیپی همچنان مربی یوونتوس بود اما در پایان فصل ۲۰۰۳ نوبت به رفتن مربی موفق و بزرگ یووه رسید، لیپی هواداران و بازیکنان را تنها گذاشت.
    ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ - اغاز دوران مربیگری کاپلو و انتشار مسئله کالچو پولی

    با رفتن لیپی، در تابستان ۲۰۰۴ فابیو کاپلو وارد باشگاه مطرح شهر شمالی و مه گرفته تورینو، یوونتوس شد. دن فابیو مربی اسبق جالوروسی‌ها که پیش از این نزد هواداران یووه یک دشمن محسوب می‌شد در میان تعجب و بهت همگان بر روی نیمکت مربیگری پرافتخارترین تیم سرزمین چکمه‌ای ایتالیا نشست. هم زمان با حضور وی، بازیکنانی نظیر زلاتان، کاناوارو و امرسون نیز یوونتوسی شدند. کاپلو با وجود موفقیت و کسب دو اسکودتویی که بعدها از یووه بازپس گرفته شد، نتوانست در دل و قلب تیفوسی‌های وفادار یووه راه یابد، با رفتار عجیب و ناپسندی که با ستارگانی مانند الساندرو دل پیرو داشت خیلی زود به فراموشی سپرده شد. فابیو کاپلو به هیچ عنوان نتوانست خواسته‌های طرفداران را براورده نماید و با انتشار مسئله کالچو پولی و بازپس گیری دو قهرمانی که توسط وی به دست امده بود تبدیل به منفورترین مربی حیاب باشگاه یووه شد. یوونتوس دو سال متوالی ۲۰۰۵- ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ - ۲۰۰۵ به اسکودتوهای بیست هشتم و بیست و نهم خود رسید، قهرمانی‌هایی که این تیم را به ستاره سوم نزدیک و نزدیک تر می‌کرد. در این سالها بی شک یووه قدرت برتر ایتالیا بود و در سطح فوتبال اروپا نیز جز تیم‌های نخست و قدرتمند محسوب می‌شد که ستارگان ارزشمند و دوست داشتنی زیادی در خود می‌دید، قدرت تیزهوشی مدیران بانوی پیر در کنار خرید مهره‌های سرشناس و حفظ ستارگان مطرح دنیای توپ گرد برخی از رقبای این تیم استثنایی را ناخرسند کرده بود، با پایان فصل ۲۰۰۶ - ۲۰۰۵ که به قهرمانی سیاه و سفید پوشان انجامید خبرهایی در خصوص تبانی مسولین یوونتوس با داوران شنیده شد؛ این مسائل همراه با رقابت‌های جام جهانی ۲۰۰۶ مطرح می‌شد و در حالی که ستارگان بیانکونری در کنار اتزوری‌ها برای قهرمانی در این جام مبارزه می‌کردند اتفاق تلخ دیگری برای یکی از مهره‌های اسبق یووه رخ داد، جان لوکا پسوتو از ساختمان باشگاه سقوط کرد تا حواشی اطراف یووه بیشتر از قبل شود. با این حال با تدابیر مسولین فوتبال ایتالیا موضوع کالچو پولی و محکومیت‌های باشگاه‌ها تا پایان رقابت‌های جام جهانی اعلام نشد تا تمام بازیکنان حاضر در اردوی اتزوری با تمرکز کامل و بدون مشغله ذهنی، در رقابت‌ها حاضر شوند. این تدبیر مسولین نتیجه بخش بود و ایتالیا با مربیگری مارچلو لیپی جام قهرمانی مسبقات جهانی ۲۰۰۶ المان را فتح کرد. پس از بازگشت ملی پوشان، مسئله معروف به کالچو پولی رسما اعلام شد و تبانی مسولین باشگاه یوونتوس با کمیته داوران و برخی داواران از جمله پاپاراتی از یک سو و انتشار مکالمات تلفنی لوچانو موجی با برخی از مسولین و داوران در دادگاه‌های ورزشی ایتالیا مطرح شد و تمام قهرمانیهای یووه در دوران لوچانو موجی زیر سوال رفت.
    تابستان ۲۰۰۶ - حکم دادگاه ورزشی و تبعید یووه به سری ب

    با برگزاری جلسات مختلف، در نهایت حکم نهایی دادگاه ورزشی کشور محرومیت‌ها و مجازات‌های باشگاه‌های متخلف را صادر کرد. با حکم اعلام شده بانوی پیر به سری ب تبعید شد، دو اسکودتوهای یووه از این تیم بازپس گرفته شد و به تیم رقیب و دشمن همیشگی، اینتر داده شد (اسکودتوهای بیست و هفتم و بیست و هشتم در دو فصل ۲۰۰۵- ۲۰۰۴، ۲۰۰۶ - ۲۰۰۵ که با کاپلو به دست امده بود)، لوچانو موجی مدیر و نماینده اصلی یووه به مدت پنج سال از حضور در تمامی صحنه‌ها و مسولیت‌های ورزشی کشور محروم و از کار برکنار شد. در ابتدا مشخص شد بیانکونری‌ها با ۳۰ امتیاز کسر در رقابت‌های فصل ۲۰۰۷ - ۲۰۰۶ سری ب شرکت خواهند کرد که این رای با اعتراض باشگاه و تجدید نظر به ۱۷ امتیاز کسر تغییر کرد. زمانی که حکم تبعید به سری ب با منفی ۳۰ امتیاز اعلام شد، برخی از بازیکنان سرشناس بانوی پیر راه خروجی باشگاه را در پیش گرفتند و از تیم بزرگ یووه جدا شدند، مربی یوونتوس؛ فابیو کاپلو نیز بلافاصله راهی مادرید و تیم مطرح ان شهر، رئال شد و با خود بازیکنانی چون امرسون و کاناوارو را به رئال برد. برخی از بازیکنانی که هواداران امید زیادی به انان داشتند نیز به مانند مربی تیم ترجیح دادند برای ادامه دوران بازیگری خود از سیاه و سفید پوشان جدا شوند، کاناوارو، زامبروتا، ویرا، امرسون، زلاتان و تورام که در خود توان حضور در سری ب را نمی‌دیدند در سخت ترین شرایط بانوی پیر و تیفوسی‌های بهت زده را تنها گذاشتند.(کاناوارو و امرسون راهی رئال مادرید شدند، زلاتان و ویرا به اینتر دشمن اصلی یووه پیوستند و زامبروتا و تورام بارسا را برای ادامه فعالیت خود برگزیدند) این شش بازیکن با اخذ این تصمیم و انتخاب از سوی هواداران بیانکونری به خائنین تغییر نام دادند و نزد تیفوسی‌های یووه منفور شدند.
    ۲۰۰۶/۰۷ - مربیگری دشام در یووه همراه با ثبت وفاداری ستارگان

    حکم صادره در کنار ترک ستارگان و تغییر مدیریت باشگاه که همراه با ورود جووانی کوبولی جیلی به عنوان جانشین فرانتزو گرانده استونس مدیری که سه سال ریاست یووه را به عهده داشت موجب شد تا تابستان ۲۰۰۶ تبدیل به تابستانی سخت و ناخوشایند برای تمام بیانکونری‌های جهان شود. زمانی که موجی از سمت خود برکنار شد، جیرائودو نیز از مسولیت‌هایی که در باشگاه داشت کنارگذاشته شد و در شرایطی دشوار جان الکان نوه جووانی انیلی به مانند یک قهرمان راهی یوونتوس شد تا در یکی از سخت ترین و حساس ترین لحظات حیات یووه، مسولیتی مهم و دشوار را به عهده گیرد، الکان در کنار کوبولی مدیر تازه تعیین شده و جان کلود بلان مدیر اجرایی در این مدت کوتاه کوشیدند تا حیات باشگاه را به نحوه شایسته‌ای ادامه دهند و از فروپاشی باشگاه جلوگیری نمایند. هدف نخست مسولین جدید حفظ ستارگان با ارزشی بود که با پیراهن سیاه و سفید یووه در میادین مختلف درخشیده بودند و محبوبیت و ارزش بانوی پیر را افزایش داده بودند. یوونتوس بازیکنانی نظیر دل پیرو، بوفون، کامورانزی را در تیم ملی کشورش داشت که با این تیم قهرمان جهان شده بودند و نگاه داشتن این بازیکنان در شرایط کنونی کار اسانی نبود. اما وفاداری ستارگان بیانکونری ثابت کرد که همچنان تعصب و وفاداری باشگاهی بر مبلغ قرارداد‌ها چیره می‌شود و همچنان ستارگانی در دنیای فوتبال حضور دارند که با عشق به پیراهن تیمی که در ان حضور دارند زندگی می‌کنند و در قلب هواداران زنده خواهند ماند. با تلاش مسولین مجموعه؛ درکنار خواسته شخصی و قلبی این بازیکنان استثنایی و محبوب؛ الساندرو دل پیرو، جان لوئیجی بوفون، مائوروژرمن کامورانزی، دیوید ترزگه و پاول ندود در کنار یوونتوس ماندند تا بانوی پیر وارد عرصه جدیدی از حیات ورزشی خود شود. حضور یک مربی دلسوخته که برای یوونتوس و بزرگی ان تلاش کند تنها راه حل بازگشت مجدد یووه به دوران اوج خود بود، دیدیه دشام بازیکن سالیان نه چندان دور یوونتوس که با این تیم جام قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سال ۹۶ - ۹۵ را تجربه کرده بود در تاریخ ۱۰ جولای ۲۰۰۶ به تیم سابقش بازگشت؛ اما نه به عنوان بازیکن؛ بلکه این بار دشام مربی جوان سیاه و سفیدپوشان یووه شده بود تا به نجات یووه کمک کند. این مربی جوان و با انگیزه در کنار بازیکنانی که هدفی جز بازگشت یووه به شکوه گذشته اش نداشتند در بحرانی ترین شرایط با کسر ۱۷ امتیاز در رقابت‌های سری ب فصل ۲۰۰۷ - ۲۰۰۶ در کنار تیم‌های گمنام ایتالیا و در عین حال سرسخت حاضر شدند. یوونتوسی‌ها رسما از تاریخ ۳۰ اگوست ۲۰۰۶ به سری ب راه یافتند. کسر ۱۷ امتیاز امید حضور در سری ا را پس از یک سال کمی کم رنگ کرده بود اما مجموعه بیانکونری تاکید داشت که فصل اتی مطمئنا به خانه اصلی خود بازخواهد گشت. مسابقات خسته کننده و دشوار اغاز شد و در حین برگزاری مسابقات کسر امتیاز به ۹ تغییر کرد. یوونتوس در نخستین دیدار خود در سری ب برابر ریمینی تن به تساوی یک بر یک داد تا امیدها کمرنگ و کمرنگ تر شود با این حال دشام نبود انگیزه لازم را علت اصلی این تساوی عنوان کرد. در دیدار دوم به سختی به پیروزی رسید و در سومین دیدار با شکست سنگین سه بر صفر برابر کروتونه روبرو شد، شکستی که بازیکنان یووه را به خود اورد تا با جدیت بیشتری برابر رقبای کوچک و سرسخت حاضر شوند. یووه در دو دیدار بعدی خود به پیروزی رسید اما همچنان همان تیم همیشگی نبود، این تیم در هفته‌های نخستین با افت و خیزهای زیادی روبرو شد و سرانجام توانست بر شرایط مسلط شود و از ۱۴ بازی بعدی خود ۲۸ امتیاز کسب کرد. با نزدیک شدن به انتهای نیم فصل نخست یووه خود را به صدر جدول نزدیک کرد و با شروع نیم فصل دوم در چهار دیدار اول ۱۲ گل به ثمر رساند تا نشان دهد روزهای بزرگ در راه‌اند. مطمئنا حضور در چنین مسابقاتی سختی و حساسیت خاص خود را داشت و دشام و بازیکنان تیم فشار و سختی بسیار زیادی را متحمل شدند تا توانستند بار دیگر با درخشش و تلاش فوق العاده خود یوونتوس را به خانه اصلی یعنی رقابت‌های سری آ بازگردانند. در طول فصل لحظاتی پیش می‌امد که بسیار خسته کننده و دلگیر بود اما در تمام این لحظات ستارگان دوست داشتنی و وفادار یووه رضایت خود را از ماندن در کنار تیم اعلام می‌کردند و تاکید داشتند ایمان دارند که بار دیگر به شکوه یوونتوس در کنار یکدیگر خواهند رسید. سرانجام یووه بزرگ در سخت ترین شرایط و رقابت نزدیک با ناپولی و جنوا و با توجه به کسر ۹ امتیاز بر سکوی نخست رقابت‌ها ایستاد و عنوان قهرمانی مسبقات سری ب را در فصل ۲۰۰۷ - ۲۰۰۶ از ان خود کرد و الکس دل پیرو با به ثمر رساندن ۲۰ گل اقای گل رقابت‌ها شد تا ثابت نمایند که این تیم مطرح و قدرتمند بدون حمایت داوران و در شرایط سخت و متفاوت از سایر رقبا نیز برترین تیم ایتالیا است. قهرمانی یووه در هفته‌های پایانی لیگ با کسب ۸۵ امتیاز تثبیت شد(امتیاز یوونتوس در این فصل به ۹۴ رسید که با کسر ۹ امتیاز به عدد ۸۵ تغییر کرد) در دو هفته به پایان مسابقات دیدیه دشام مربی بیانکونری‌ها که نقش موثر و بسیار زیادی در کسب این قهرمانی داشت در چهلمین بازی فصل حاضر به شرکت در کنفرانس خبری نشد و از سمت خود کناره گیری کرد تا کمک مربی وی، کورادینی تیم را دو دیدار انتهایی هدایت نماید، دیدارهای که با شکست یووه به پایان رسید. گفتنی است که اختلاف دشام با مدیرورزشی یوونتوس السیو سکو یکی از دلایل جدایی دشام اعلام شد و در عین حال دیدیه دشام تاکید کرد که در خود توان هدایت یووه را در رقابت‌های سری ا نمی‌دید.
    ۲۰۰۷/۰۸ - بازگشت به خانه اصلی سری آ و کسب عنوان سوم رده بندی

    در حالی که مخالفین این تیم بزرگ انتظار بازگشت یووه را طی یک سال نداشتند این تیم مطرح با ستارگان دوست داشتنی خود راهی مسابقات سری ا شد تا بار دیگر شایستگی خود را ثابت نماید. یووه با صعود به رقابت‌های سری ا نیاز به تصریح شرایط و تغییراتی بود، این تیم برای شروعی دوباره می‌بایست شرایط مالی خود را سروسامان می‌داد زیرا با تبعید به سری ب برخی از اسپانسر‌ها و حامیان مالی بزرگ خود را از دست داده بودند و در بورس کشور نیز وضیعت خوشایندی نداشتند اما تلاش، همت در کنار علاقه و وفاداری مسولین و بازیکنان که در کنار خود میلیون‌ها هوادارار متعصب و پرشور را می‌دیدند از هم پاشیدگی یوونتوس بزرگ جلوگیری کرد تا باردیگر شاهد شکوه یوونتوس باشیم همین مسئله به حمایت گروه فیات انجامید تا یووه زندگی دوباره خود را با قدرت و اطمینان اغاز نماید. پس ازاتمام فصل، حضور یک مربی باتجربه بر روی نیمکت یووه نخستین دغدغه‌های مدیران به حساب می‌امد و سرانجام در تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۰۷ کلودیو رانیری مربی ۵۷ ساله اهل رم ایتالیا به عنوان مربی سیاه و سفیدپوشان یوونتوس معرفی شد. با بازگشت به سری ا دور جدید حیات باشگاه چهره تازه‌ای به خود گرفت و سران در تلاش بودند یوونتوس تازه را با قدرت و برنامه ریزی منظمی وارد صحنه رقابت‌ها نمایند. با بررسی مدیران و مربیان اهداف و خواسته‌ها در کنار اندوخته و امکانات و شرایط فعلی یووه مشخص شد و بر پایه انچه مد نظر مربیان و مسولین بود، بازیکنانی خریداری و برنامه دقیقی تنظیم شد. با خرید مهره‌های نظیر؛ تیاگو، المیرون، صالی امیجیچ، یاکوئنتا در کنار حفظ بازیکنان همیشگی؛ تمرینات تابستانی یوونتوسی‌ها در پینتزولو اغاز شد. حمایت همیشگی خانواده انیلی و حضور جان الکان در کنار یووه و معرفی گروه نیوهلند فیات (شرکت ماشین‌های سنگین فیات) به عنوان حامی مالی یوونتوس بیان کننده روزهای خوش اینده بود. مدیران و مربیان بانوی پیر قرار گرفتن در میان چهار تیم بالای جدول به همراه راه یابی به لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۰۰۹ - ۲۰۰۸ را به عنوان اهداف نخست باشگاه یووه در فصل پیش روی اعلام نمودند و به این ترتیب برنامه‌های ویژه‌ای برای رسیدن به اهداف فوق ترتیب داده شد. یوونتوس فصل سخت و تازه‌ای را همراه مربی جدید خود رانیری و ستارگان گذشته و جدید اغاز کرد، بازگشت بانوی پیر بار دیگر روند و هیجان رقابت‌ها را به اوج رسانده بود و نگاه‌ها و توجهات معطوف این تیم بود. اکثر کارشناسان و دوست داران فوتبال در انتظار نتایج تیم و نمایش بازیکنان این تیم بزرگ بودند، هر حرکت و نتیجه‌ای شدیدا مورد توجه قرار می‌گرفت. یوونتوس فصل را خوب شروع کرد اما ناهماهنگی در خط دفاع در کنار مصدومیت چند مهره کلیدی راه پیشروی را دشوار تر از قبل می‌کرد، در اغاز راه اندراده مدافع بیانکونری‌ها شدیدا مصدوم شد و تا پایان فصل قادر به همراهی یووه نشد، کامورانزی مصدوم بعدی تیم بود و در دوره‌ای بوفون نیز به جمع مصدومین یووه اضافه شد تا شرایطی سخت اردوی بانوی پیر را فرا گیرد. ورزشگاه المپیکو میزبان اولین دیدار یوونتوس تازه احیا شده بود، بیانکونری با ۵ گل برابر تک گل لیورنو پیروزی شیرینی را از ان خود کرد تا روحیه و شادابی بازیکنان دوچندان شود. (ترزگه سه گل و یاکوئنتا دو گل برای یووه به ثمر رساندند) در ادامه راه، مهره‌های پرافتخار ترین تیم ایتالیا در اولین دیدار برابر رقبای مطرح خود در المپیکوی شهر رم مهمان جالوروسی‌ها بود، ستارگان یووه پس از یک سال دوری در انتظار حضور برابر رقیبی مطرح بودند، این دیدار با گلهای ترزگه و یاکوئنتا برای یووه و دو گل توتی با تساوی دو بر دو به پایان رسید و در صورتی که الکس ضربه پنالتی خود را از دست نمی‌داد شاید نخستین پیروزی یووه برابر سه رقیب اصلی (رم، اینتر و میلان) رقم می‌خورد. این نتیجه که در هفته‌های نخستین فصل به دست امد موقعیت تیم را مطلوب تر کرد، در ادامه مسابقه‌ای حساس و مهم از راهمی‌رسد، دیداری انتقامی که تمام ناکامی‌ها و اتفاقات تلخ دو سال اخیر را در خود جای می‌داد، اینتر که با اسکودتوهای یوونتوس جشن قهرمانی به پا کرده بود و نامی برای خود به دست اورده بود راهی شهر شمالی تورینو شد تا نخستین دیدار رسمی یووه و اینتر پس از اتفاقات کالچو پولی برگزار شود، تیفوسی‌های یووه در انتظار شکوه تیم و ستارگان دوست داشتنی خود بودند، هواداران انتقام خود را در این دیدار می‌دیدند و بر این باور اعتقاد داشتند که یووه در زمین بر نراتزوری که بدون زحمت قهرمانی را از ان خود کرده چیره خواهد کرد. نمایش سیاه و سفید پوشان در این دیدار ستودنی بود، یازده بیانکونری یک نیمه راه را بر یازده نراتزوی بسته بودند، ۴۵ دقیقه نخست بازی کاملا در دست میزبان بزرگ بود، با این وجود کروز دروازه یووه را گشود و در ادامه حملات شاگردان رانیری نتیجه داد و این تیم توسط کامورانزی به گل رسید تا دومین تساوی برابر رقبای اصلی به دست اید. سه هفته بعد بیانکونری‌ها راهی میلان شدند تا ورزشگاه سن سیرو در کنار روسونری‌ها میزبان انان باشند، این دیدار نیز با تساوی بدون گل انجامید تا سه دیدار مهم بانوی پیر برابر حریفان نامی با سه تساوی خاتمه یابد. تیم راهی تعطیلات زمستانی می‌شود؛ یووه در فاصله دو هفته استراحت زمستانی با تیم لاوالنتا دیدار کرد و به نتیجه یک بر یک دست یافت. بانوی پیر نیم فصل دوم را نیز با پیروزی ۳ بر یک برابر لیورنو اغاز کرد و در ادامه در هفته ۲۳ سری ا به مصاف رم رفت، این بار ورزشگاه المپیکوی شهر تورینو میزبان جالوروسی‌ها بود و بیانکونری‌های قدرتمند و باانگیزه توانستند با ارائه یک دیدار زیبا و منظم با ضربه ایستگاهی بسیار زیبا و دقیق کاپیتان دوست داشتنی خود؛ الساندرو دل پیرو بر رقیب خود چیره شوند، به این ترتیب اولین پیروزی برابر رقبای نامی با تک گل دل پیرو رقم می‌خورد. برتری در این دیدار هیجان را نزد تیفوسی‌ها به اوج رساند و اعتمادی که بازیکنان برای ادامه نشان دادن قدرت خود نیاز داشتند به تیم تزریق شد، اما یک هفته بعد سیاه و سفیدپوشان در میان ناباوری برابر رجینا تن به شکست ۲ بر یک دادند و در ادامه برابر تورینو به مساوی بدون گل دست یافتند و هفته بعد مقابل یاسهای بنفش فیورنتینا در حالی که از حریف پیش بودند با شکست ۳ بر ۲ روبرو شدند. یووه و رانیری طی سه هفته هشت امتیاز با ارزش را از دست دادند تا اعتراض تیفوسی‌ها شدیدا به گوش مسولین رسیده شود. هواداران معترض با انتشار بیانیه‌ها و پیام‌هایی رسما اعتراض خود را از نحوه مربیگری کلودیو رانیری اعلام کردند و خواستار تغییر مربی تیم شدند، در این شرایط مدیران با احترام به نظر طرفداران، این گروه را به حفظ ارامش دعوت کردند و از مربی تیم حمایت کردند؛ به دنبال تایید مسولین، بازیکنان نیز از مربی تیم حمایت نمودند و از تیفوسی‌های بی شمار خود درخواست داشتند با حمایت و ارامش یوونتوس را در کسب نتایج مطلوب یاری دهند. روند افت یووه در هفته‌های اخیر کمی ناامیدکننده بود اما دو پیروزی برابر جنوا و ناپولی از راه می‌رسند تا شرایط به روال عادی بازگردد. رقابت‌ها به هفته سی ام خود نزدیک می‌شود و این بار استادیوم سن سیرو یا جوزپه مه اتزا خود را اماده دیدار برگشت دو تیم یووه و اینتر درسری رقابت‌های سری ا می‌شود، یک دیدار حساس و فوق العاده دیگر در حال نزدیک شدن بود. شاگردان رانیری برابر دشمن دیرینه صف ارایی می‌کنند و به خوبی می‌دانند برنده این مسابقه در پایان نباید تیمی به جز یوونتوس باشد. یووه بار دیگر هنر و قدرت خود را نشان داد و با ارائه یک بازی دیدنی هیجان لازم را به حاضرین در ورزشگاه هدیه می‌کند و سرانجام با گل‌های کامورانزی و ترزگه برابر تک گل مانیش به پیروزی بسیار ارزشمند و مهمی دست می‌یابد. این برتری موجب شادی واقعی و درونی میلیون هوادار بیانکونری که بیش از یک سال انتظار چنین پیروزی را می‌کشیدند شد. جشن برتری رنگ سیاه و سفید برابر سیاه و ابی بسیار لذت بخش و زیبا بود. با این پیروزی شرایط رو به بهبودی گشایید و بانوی پیر که مدتها در رده سوم جدول را به خود اختصاص داده بود توانست امید‌های خود را برای حضور در لیگ قهرمانان پررنگ تر از گذشته نماید. سه هفته بعد یووه در اخرین دیدار برابر سه رقیب اصلی میزبان روسونری‌ها بود، مطمئنا مصاف این دو تیم نیز حساس و مهم است؛ یوونتوس ابتدا با گل دقیقه ۱۲ الساندرو دل پیرو از حریف پیش می‌افتد اما اینزاگی مهاجم سابق بانوی پیر گل تساوی را به فاصله دو دقیقه وارد دروازه بوفون می‌کند و همین حرکت را در دقیقه ۳۱ بار دیگر تکرار می‌کند تا یووه از حریف عقب بیافتد. اما صالی امیجیچ بهترین مهره یووه در ان دیدار در اخرین دقایق نیمه اول گل تساوی را به ثمر می‌رساند تا دو تیم با تساوی دو بر دو راهی رختکن شوند. بازی و نمایش خوب هافبک بوسنیایی در نیمه دوم به اوج خودمی‌رسد و زمانی که گل دوم خود و سوم یووه را راهی دروازه روسونری‌ها می‌کند و یووه به سه امتیاز مهم دیگرمی‌رسد تبدیل به قهرمان بیانکونری‌ها می‌شود. به انتهای فصل نزدیک می‌شویم و شاگردان رانیری هفته‌های پایانی را با افت به پایان می‌رسانند، یک شکست برابر سیه نا، دو تساوی برابر کاتانیا و سمپدوریا این تیم را که برای رسیدن به سکوی دوم خیز برداشته بود و راه طولانی پیش روی نداشت، از عنوان نایب قهرمانی دور می‌کند با این حال رقابت نزدیک و تنگاتنگ برای راه یابی به لیگ قهرمانان ما بین یووه و فیورنتینا تا اخرین هفته‌ها ادامه می‌یابد و سرانجام یوونتوس با کمک تجربه و انگیزه بازیکنانش با کسب امتیاز ۷۲ در رده سوم جدول رده بندی می‌ایستد و به لیگ قهرمانان اروپا صعود می‌کند تا بار دیگر به تیفوسی‌های خود هیجان حضور در این رقابت‌های ارزشمند و مهم را هدیه دهد و شایستگی‌های خود را ثابت نماید. گفتنی است که سران یووه در طول فصل توانستند با الساندرو دل پیرو و جان لوئیجی بوفون دو ستاره ارزشمند خود قرارداد تمدید نمایند که ماندن این دو بازیکن بزرگ در کنار مجموعه بیانکونری از پیروزی‌های شخصی مسولین و باشگاه یووه در فصل ۲۰۰۸ - ۲۰۰۷ به شمار می‌رود. بانوی پیر با میلیون‌ها هوادار یکی از پرطرفدارترین و محبوب ترین تیم‌های فوتبال جهان است که در طول حیات خود ستارگان دوست داشتنی و درخشانی را در ترکیب خود می‌بیند و افتخارات بسیار زیادی در سطوح داخلی و خارجی نصیب خود و تیفوسی‌هایش نموده و همواره جز برترین تیم‌های اروپایی به شمار می‌رود. یوونتوس اولین غول اروپایی است که توانست سه جام معتبر اروپایی را از ان خود کند و با پیراهن سیاه و سفید این تیم اسطوره‌هایی نظیر بونیپرتی، شیره آ و پلاتینی در میادین سبز فوتبال حاضر شده‌اند، الساندرو دل پیرو کاپیتان فعلی باشگاه با محبوبیت فراوانی که نزد عاشقان فوتبال کسب کرده تبدیل به پرچم دار و اسطوره پایان نیافتنی یوونتوس شده‌است. شماره ۱۰ بانوی پیر در رقابت‌های امسال توانست رکورد ۵۵۲ بازی شیره ا را بشکند و با ثبت ۵۶۰ بازی همراه با پیراهن سیاه و سفید یوونتوس خود به تنهایی در صدر رکورداران بیشترین تعداد بازی در باشگاه یوونتوس بیاستد.
    افتخارات

    سری آ باشگاه‌های ا یتالیا (۲۷ بار)

    ۱۹۰۵؛۱۹۲۵–۲۶ [۵]؛۱۹۳۰–۳۱؛۱۹۳۱–۳۲؛۱۹۳۲–۳۳؛۱۹۳۳–۳۴؛۱۹۳۴–۳۵؛۱۹۴۹–۵۰؛۱۹۵۱–۵۲؛۱۹۵۷–۵۸؛۱۹۵۹–۶۰؛۱۹۶۰–۶۱؛۱۹۶۶–۶۷؛۱۹۷۱–۷۲؛۱۹۷۲–۷۳؛۱۹۷۴–۷۵؛۱۹۷۶–۷۷؛۱۹۷۷–۷۸؛۱۹۸۰–۸۱؛۱۹۸۱–۸۲؛۱۹۸۳–۸۴؛۱۹۸۵–۸۶؛۱۹۹۴–۹۵؛۱۹۹۶–۹۷؛۱۹۹۷–۹۸؛۲۰۰۱–۰۲؛۲۰۰۲–۰۳

    جام حذفی ایتالیا (۹ بار)

    ۱۹۳۷–۳۸؛۱۹۴۱–۴۲؛۱۹۵۸–۵۹؛۱۹۵۹–۶۰؛۱۹۶۴–۶۵؛۱۹۷۸–۷۹؛۱۹۸۲–۸۳؛۱۹۸۹–۹۰؛۱۹۹۴–۹۵


    سوپر کاپ ایتالیا (۴ بار)

    ۱۹۹۵؛۱۹۹۷؛۲۰۰۲؛۲۰۰۳

    جام باشگاه‌های اروپا (۲ بار)

    ۱۹۸۴–۸۵؛۱۹۹۵–۹۶

    جام یوفا (۳ بار)

    ۱۹۷۶–۷۷؛۱۹۸۹–۹۰؛۱۹۹۲–۹۳

    جام در جام اروپا (۱ بار)

    ۱۹۸۳–۸۴

    سوپر کاپ اروپا (۲ بار)

    ۱۹۸۴؛۱۹۹۶

    جام بین قاره‌ای (۲ بار)

    ۱۹۸۵؛۱۹۹۶

    سری ب باشگاه‌های ایتالیا (۱ بار)
     
XenForo Add-ons by Brivium ™ © 2012-2013 Brivium LLC.